KDT Panik Pozğunluqda Necə İşləyir?

Panik pozğunluq üçün NICE (Britaniya) və APA (ABŞ) qaydalarının hər ikisi Koqnitiv-Davranış Terapiyasını (KDT) birinci xətt müalicəsi kimi tövsiyə edir. Ekspozisiya terapiyası və interocepetiv ekspozisiya elementləri ilə birlikdə KDT 12-16 həftə ərzində pasiyentlərin 80%-də əhəmiyyətli yaxşılaşma verir (Barlow et al., 2000).

Bu məqalədə KDT-nin panik üçün xüsusi protokolunu açırıq: hansı düşüncələr işlənilir, hansı texnikalar tətbiq olunur, müalicə necə qurulur.

Clark (1986) və Beck (1985) tədqiqatlarından əldə edilmiş «panik dövrü» modeli aşağıdakı kimidir:

Tetikleyici (məs. ürək döyüntüsü artıb)
↓
Yanlış şərh («ürək tutması keçirirəm»)
↓
Qorxu
↓
Bədən simptomlarının güclənməsi (adrenalin axır)
↓
Şərh güclənir («hə, ölürəm»)
↓
Tam panik atak

Tetikleyici

Yanlış şərh

Qorxu

Bədən simptomlarının güclənməsi

Şərh güclənir

Tam panik atak

KDT-nin əsas məqsədi — bu döngünün «yanlış şərh» mərhələsində kəsilməsidir. Beləliklə zəncir başlamaz.

İlk 1-2 seans — pasiyent panik mexanizmini tam başa düşür. «Mən niyə ölmürəm?» sualına elmi cavab verilir. Amigdala, prefrontal qabıq, adrenalin, parasempatik sistem — bütün bunlar müzakirə olunur.

Bu addım vacibdir, çünki «naməlumluq qorxusu» panikın əsas yanacağıdır. Mexanizmi bilən pasiyent qorxudan azad olur — qismən.

Pasiyent gündəlik aparmağa başlayır: hansı vəziyyətdə hansı simptom yarandı, hansı düşüncə oldu. Tipik panik düşüncələri:

«Ürəyim dayanır» — əslində: «ürəyim artıq adrenalindən sürətlənib»

«Boğuluram» — əslində: «tez-tez nəfəs alıram, oksigen artıqdır»

«Ağılımı itirirəm» — əslində: «qan beynimə axdığı üçün dərinmə hissi var»

«Qaça bilmirəm, tələdə» — əslində: «qapı 3 metrdədir, çıxmaq mümkündür»

Terapevt sual verir: «Bu düşüncəni hansı dəlil təsdiqləyir? Hansı dəlil təkzib edir? Real ehtimalı nədir?» Pasiyent öz düşüncələrini "fakt« yox, »ehtimal" kimi görməyə öyrənir.

Bu KDT-nin panik üçün xüsusi alətdir. Pasiyent qorxulu fiziki simptomları məqsədli şəkildə özündə yaradır — və onlardan «qorxmamağı» öyrənir.

Hiperventilyasiya məşqi — 60 saniyə tez-tez nəfəs almaq (başgicəllənmə yaranır)

Yerində fırlanmaq — başgicəllənmənin «qorxulu» deyil, sadə fizioloji reaksiya olduğunu göstərir

Stol üstündə nəfəs tutmaq — boğulma hissini simulyasiya edir

Saatlarla pilləkənlə qalxmaq — ürək döyüntüsünün qorxulu olmadığını sübut edir

Bu məşqlər pasiyentə öyrədir: «Bu simptomlar mənə ziyan vermir. Bədənim bunları müntəzəm yaşadığında belə təhlükəsizdir.»

Agorafobiya komponenti varsa (panikın 50% halda olur), real-dünya ekspozisiyası başlayır. Hierarxiya tərtib olunur — ən az qorxulu (5/100) -dan ən çox qorxulu (100/100) vəziyyətə qədər.

Misal hierarxiya:

5/100 — Evin qarşısında 5 dəqiqə dayanmaq

20/100 — Marketə tək getmək (boş saatda)

40/100 — Marketdə növbədə dayanmaq (məşğul saatda)

60/100 — Metroya 1 dayanacaq getmək

80/100 — Metroya 5 dayanacaq getmək

100/100 — Pik saatda metroda başqa şəhərdən qayıtmaq

Hər addım dəfələrlə tətbiq edilir — narahatlıq normal səviyyəyə düşənə qədər.

Su şüşəsi, telefon, tablet — bunlar ekspozisiya zamanı tədricən kənarlaşdırılır. «Mən onsuz da bunu öhdəsindən gəlirəm» inancı qurulur.

Standart KDT protokolu — 12-16 həftəlik seans, gündəlik ev tapşırığı ilə. Beck Institute və Mayo Clinic tədqiqatlarına görə:

12 həftədən sonra — pasiyentlərin 80%-də panik tezliyi 50%-dən çox azalır

1 ildən sonra — pasiyentlərin 70%-i tam remissiyada qalır

Yalnız medikament ilə müalicədə olanlarda residiv riski 50% — KDT alanlarda 20%

KDT-nin üstünlüyü: biliyi və alətləri verir. Müalicədən sonra residivdə pasiyent öz-özünə müdaxilə edə bilir.

Çox az hal var. Əgər panik ataklar:

Tibbi xəstəlik (hipertireoz, hipoqlikemiya, ürək aritmiyası) tərəfindən tətiklənirsə — əvvəlcə tibbi müalicə

Çox şiddətli depressiya ilə birlikdədirsə — antidepressant + KDT kombinasiyası

Aktiv alkoqol/narkotik istifadəsi ilə birlikdədir — əvvəlcə bağımlılıq müalicəsi

Qalan əksər hallarda KDT — birinci seçim, ən etibarlı yoldur.

Kənan Rəhimov

Həkim-Psixiatr, Psixoterapevt. 23 il klinik təcrübə.