← Bütün məqalələr

UŞAQ SAĞLAMLIĞI

Desmopressin və İmipramin — enurezdə dərmanlar

Kənan Rəhimov · 7 dəq oxuma · 2026

Desmopressin və İmipramin — enurezdə dərmanlar

«Dərman var ki, uşaq sidik buraxmasın?» — pediatr kabinetlərinin ən tez-tez verilən sualıdır. Cavab — bəli, lakin bu sual kompleksdir. Bu məqalədə iki ən tanınmış enurez dərmanına baxırıq və beynəlxalq protokollarda onların yerini izah edirik.

Desmopressin (DDAVP)

Desmopressin — sintetik vasopressin (antidiuretik hormon). İşləmə mexanizmi: böbrəklərə «daha az sidik istehsal et» siqnalı verir. Yatmazdan 1-2 saat əvvəl alındıqda gecə sidik istehsalını 30-50% azaldır.

Nə vaxt verilir?

  • Alarm cihazı kifayət etmədikdə (ikinci xətt)
  • Səfər, düşərgə, gecə qonaqlıq kimi xüsusi hallarda — qısa müddət
  • Ailədə alarm cihazını dəstəkləmək mümkün olmadıqda
  • Sürətli nəticə tələb olunduqda

Forması:

  • Tablet — ən geniş yayılmış (Minirin, DDAVP)
  • Tilim altı (sublingual) — uşaq tableti udmaqda çətinlik çəkdikdə
  • Burun spreyi artıq tövsiyə edilmir — hiponatremi riski səbəbindən

Doza: 0.2 mg yatmazdan 1 saat əvvəl. Effekt göstərmədikdə — 0.4 mg. Maksimum 0.6 mg.

Müddət: Tipik kurs — 3 ay. Hər 3 aydan bir 1 həftə pauza ilə qiymətləndirmə.

Desmopressin üstünlükləri

  • Sürətli effekt — bir gecədə görünə bilər
  • Yataq paltarı az dəyişdirilir — gündəlik həyat asanlaşır
  • Səfər və ictimai gecələr üçün xüsusilə faydalıdır
  • Yaxşı tədqiq olunmuş təhlükəsizlik profili

Desmopressin çatışmazlıqları

  • Yüksək residiv riski — dərmanı kəsdikdə 60%-də enurez geri qayıdır
  • «Müalicə»-dən çox «simptom idarəsi» — beyni öyrətmir
  • Hiponatremi riski — qan natriumunun düşməsi (nadir, lakin ciddi)
  • Maye qəbulu məhdudiyyəti vacibdir — yatmazdan əvvəl və gecə az içilməlidir
  • Yan təsirlər — başağrısı (5-10%), ürəkbulanma, qarın ağrısı

Hiponatremi xəbərdarlığı: Maye sərbəst qəbulu — qanın natrium səviyyəsini təhlükəli aşağı sala bilər. Simptomlar: başağrısı, ürəkbulanma, qıcolma, koma. Buna görə desmopressin alan uşaq yatmazdan əvvəl çox maye qəbul etməməlidir.

İmipramin — niyə tövsiyə edilmir

İmipramin (Melipramin, Tofranil) — köhnə nəsil triklik antidepressant. 1960-cı illərdən enurez üçün istifadə edilir. Lakin müasir qaydalar (NICE 2010, ICCS 2020) imipramini birinci xətt müalicədən çıxardıb.

Niyə?

  • Ürək-damar yan təsirləri — aritmiya, taxikardiya, hipotensiya
  • Antikolinergik effektlər — quru ağız, qəbizlik, görmə pozuntusu
  • Mərkəzi sinir sistemi yan təsirləri — yuxulu hal, başgicəllənmə, davranış dəyişiklikləri
  • Yüksək doza dölük üçün təhlükəlidir — bəzi hallarda fataldır
  • Effektivlik orta — 40-60% (alarm cihazından aşağı)
  • Yüksək residiv riski — dərmanı kəsdikdə 80%-də enurez qayıdır

Ölkəmizdə hələ də bəzən pediatr və nevrologlar tərəfindən imipramin verilir — bu beynəlxalq protokollara zidd təcrübədir.

Antikolinerjiklər (Oksibutinin)

Bu dərmanlar sidik kisəsinin yığılmalarını azaldır. Yalnız polisimptomatik enurezdə (gündüz və gecə simptomları olan) tətbiq edilir, BMGE-də deyil. Yan təsirlər: quru ağız, qəbizlik, üzdə qızarma.

Birgə yanaşma — ən effektiv

Klinik təcrübə və tədqiqatlar göstərir: alarm cihazı + desmopressin birgə tətbiq edildikdə nəticə hər birindən tək başına yüksəkdir.

Tipik plan:

  1. Həftə 1-4: alarm cihazı + desmopressin (sürətli rahatlama)
  2. Həftə 5-8: desmopressin azaldılır, alarm davam edir
  3. Həftə 9-12: yalnız alarm
  4. 14 quru gecədən sonra: hər iki müalicə tamamlanır

Bu protokol residiv riskini 15%-ə qədər azaldır.

Dərmanlar niyə tək başına kifayət deyil?

Dərmanlar simptomu idarə edir, lakin beyin-sidik kisəsi əlaqəsini öyrətmir. Dərman dayandırıldıqda — orijinal vəziyyət geri qayıdır. Alarm cihazı isə beyni öyrədir — və öyrəndiyini unutmur.

Bu səbəbdən beynəlxalq protokollar həmişə davranış müalicəsini (alarm + maye rejimi + psixoloji dəstək) əsas hesab edir. Dərmanlar — alət, «həll» deyil.

Mənbələr

Mənbələr:

NICE Guideline CG111 — Bedwetting

ICCS — Treatment Recommendations

Glazener, C. M., et al. (2003). Tricyclic and related drugs for nocturnal enuresis. Cochrane Database.

Vande Walle, J., et al. (2012). Practical consensus guidelines for the management of enuresis. European Journal of Pediatrics, 171(6), 971-983.

Müəllif

Kənan Rəhimov

Həkim-Psixiatr, Psixoterapevt. 23 il klinik təcrübə.

Qeydiyyat

Nəyə yazılmaq istədiyinizi seçin — qalanı bir neçə toxunuşla.

Mövzu
Nə lazımdır