02
Seksuallıq və istəklər
Bu çox böyük soruya indiyədək cavab verilməyib və mən də, qadın könlünü otuz ildən artıq araşdırmağıma baxmayaraq, onun cavabını bilmirəm: “Qadın nə istəyir?”
Sevgi adlanan olayların çoxu, seksual yaxınlıq çağırışı eləyən obyektin psixi təsiri altına düşməkdən başqa bir şey deyildir, bu ilişkilərin sonucu olaraq “sevən” kimsə özünün cinsi tələbatını ödəyir və duyğuları soyuyur; bu, aşağı səviyyəli, yalnız duyğulara bağlanan sevgidir. Ancaq bəlli olduğu kimi, ödənən cinsi istəklər sonacan sönüb getmir. Ona görə də, “sevən” kimsə, cinsi yaxınlıqdan sonra sönmüş ehtiyacının yenidən oyanacağını bildiyinə görə də, seksual obyektin dustaqlığında qalmaqda davam edir və ehtirasları soyuyandan sonra da, gələcəkdə yararlana bilməsi üçün gərəkən, bu seksual obyekti “sevir”.
Feministlərin cinslərlə bağlı olan oturuşmuş düşüncələrə qarşı çıxaraq, onların büsbütün bərabərhüquqlu və eyni cür dəyərləndirilməli olması ilə bağlı dedikləri gərək bizləri çaşdırmasın, ona qalsa, kişilərin çoxu kişilik ideallarından çox uzaqdırlar, irsi özəlliklərin kəsişməsi və insanlarda özünü göstərən ikili seksual meyllər (biseksuallıq) onlarda qadın və kişi özəlliklərinin birlikdə olmasına gətirib çıxarır, beləliklə də, ayrıca götürülmüş kişilik və qadınlıq deyilən dəyərlər özlüyündə gerçəklikdə yoxdur, onlar ancaq nəzəri baxımdan, özü də sonacan aydınlaşmayan bir anlamda qavranıla bilərlər.
Yalnız seksual gücsüzlüyü seksual çatışmazlıq saymaq olar, seksual istəklərin ödənməsinin bütün başqa formaları isə zövq məsələsidir.
İnsanlar, az qala hamılıqla, sekslə bağlı sorularda ikiüzlüdürlər. Onlar öz seksual istəklərini açıq-aydın sərgiləməkdən çəkinir, onu “yalan” adlanan qalın materialdan tikilmiş paltonun altında gizlədirlər, elə biləsən, seksual ilişkilərin olduğu yerdə havalar çox pis keçir.
Seksual istəklərini sıxışdıran insan, öz yaşamında, bəlli qorxaqlıq və çəkingənliklə əl-ələ verib addımlayır, qorxmazlıq və igidlik isə, öz seksual istəklərini ürəyincə, çəkinmədən yerinə yetirməklə bağlıdır.
Cinsi münasibətlərdən açıq danışmağa utananlar və bu konudan danışanda nəsnələri öz adı ilə çağırmağı insanlığa yaraşdırmayanlar, bu durumda yaxşı səsləndiyini düşündükləri eros və erotika sözlərindən yararlanırlar. Mən də onlar kimi eləyə bilər, bununla da mənə qarşı yönələn söyüşlərin çoxundan qurtula bilərdim; ancaq mən bu “utancaqlığı” dardüşüncəliyə qapılmaq sandığımdan, onlar kimi eləməyi özümə sığışdırmıram. Bunun nəyə gətirib çıxaracağını demək də çətindir; insanlara gəlincə onlar, nəyisə sözdə güzəştə getdilərmi, bir azdan elə işdə də yavaşyavaş geriyə çəkilməyə başlayırlar.
Bizim bütün davranışlarımızın iki qaynağı vardır: daha böyük olmaq diləyi və cinsi istək.
Masturbasiya (onanizm) – insanın qapıldığı ilk düşkünlükdür. Bütün qalan düşkünlüklər – içkidən, tütündən, narkotikdən olan asılılıqlar onun əvəzediciləridir.
Sevdiyiniz qadınla yataqda elədiklərinizin hamısı – çox gözəldir və büsbütün düzgündür. Ən başlıcası, bu elədiklərinizi ikinizin də bəyənməsidir. Belə bir qarşılıqlı anlaşma və uyarlıq varsa, siz bütün durumlarda doğru yoldasınız, sizi qınayanlar isə pozğundurlar.
Homoseksuallıq, sözsüz, insanın üstünlüyü sayıla bilməz, ancaq onda heç bir insani əskiklik də yoxdur, bu, nə yaramazlıq, nə də alçaqlıq deyildir; onu xəstəlik də saymaq olmaz; biz tibbi baxımdan onu, seksual inkişafın dayanması ilə bağlı yaranan bir seksual özəllik növü sayırıq. Keçmişlərdə və elə indi də, çoxlu sayda sayğılı insanlar homoseksual olmuşlar, onların arasında çoxlu böyük və adlı-sanlı insanlar da olmuşdur. Homoseksuallığı cinayət sayaraq, buna görə onun daşıyıcıları olan adamları izləyib sıxışdırmaq – böyük ədalətsizlikdir, habelə amansızlıqdır.
Apardığım sınaqlardan öyrəndiklərimə görə, inamla deyə bilərəm: ən güclü homoseksuallar, onların da içində öz homoseksual duyğularını boğmağa çalışmayanlar, insanlığın xoşbəxtliyi üçün ən çox çalışan kimsələr olur.