Təhlil texnikasının ön tarixi
Cinsəllik araşdırmaçısı və psixoanalizin nüfuzlu tənqidçisi Havelok Ellisin 1919-cu ildə Londonda nəşr olunan "Münaqişənin fəlsəfəsi və müharibə dövründə digər məqalələr, İkinci seriya" adlı yeni kitabında "Cinsəlliklə əlaqəli psixoanaliz" başlıqlı bir məqalə yer alır; bu məqalədə analizin qurucusunun əsərinin elmi işin bir hissəsi kimi deyil, bədii nailiyyət kimi qiymətləndirilməli olduğu sübut edilməyə çalışılır. Bu baxışda, xoşagəlməz, hətta həddindən artıq pərəstişkarlıqla örtülsə belə, müqavimətin yeni bir təzahürünü və analizin rədd edilməsini görmək bizə yaxındır. Biz bu fikrə ən qəti şəkildə etiraz etməyə meylliyik.
Lakin Havelok Ellisin məqaləsi ilə məşğul olmağımızın səbəbi belə bir etiraz deyil, onun geniş oxucu dairəsi sayəsində, başqa məqsədlər üçün olsa belə, sərbəst assosiasiya texnikasını tətbiq edən və tövsiyə edən, buna görə də bu baxımdan psixoanalitiklərin sələfi adlandırılmağa haqqı olan bir müəllifi sitat gətirə biləcək vəziyyətə düşməsidir. "1857-ci ildə," - deyə Havelok Ellis yazır, "Dr. J. J. Qart Uilkinson, həkim kimi deyil, daha çox Swedenborg istiqamətində şair və mistik kimi tanınan, özünün "Təəssürat" adlandırdığı iddia edilən yeni bir üsulla yaradılan mistik şeirlərdən ibarət bir cild nəşr etdi. "Bir mövzu seçin," - deyir o, "və ya onu yazın; bu edildikdən sonra, başlığın yazılmasından sonra yaranan ilk fikri (zehindəki təəssürat), həmin söz və ya cümlə nə qədər qəribə və ya uyğunsuz görünürsə-görünsün, mövzunun işlənməsinin başlanğıcı kimi qəbul etmək olar." "Ruhun ilk təhriki, ilk söz, mövzuya dərindən nüfuz etmək cəhdinin uğurudur." Bu prosesi ardıcıl şəkildə davam etdirin və Qart Uilkinson deyir: "Həmişə tapmışam ki, bu, əməliyyatın daxilinə aparan yanılmaz bir instinkt nəticəsində baş verir." Uilkinsonun fikrincə, bu texnika, ən yüksək dərəcədə artırılmış özünü sərbəst buraxmağa, ən dərin, şüursuz təhriklərin ifadə olunmasına çağırışa uyğun gəlirdi. O, xəbərdarlıq edirdi ki, iradə və düşünmə kənara qoyulmalıdır; insan ilhama (axına) etibar edir və bu zaman zəka qabiliyyətlərinin naməlum məqsədlərə yönəldiyini görə bilər."
"Unutmamalıyıq ki, Uilkinson həkim olsa da, bu texnikanı heç vaxt tibbi və ya elmi məqsədlər üçün deyil, yalnız dini və ədəbi məqsədlər üçün tətbiq etmişdir, lakin aydın görünür ki, burada şəxsiyyətin özünü obyekt kimi qəbul edən əsasən psixoanalitik texnikadır; bu, Freydin metodunun bir sənətkarın (artist) metodu olduğuna dair daha bir sübutdur."
Psixoanalitik ədəbiyyatı mütəxəssisləri burada Şillerin Körner ilə olan məktublaşmasında97 böyük şair və düşünərin (1788) yaradıcı olmaq istəyən şəxsə sərbəst fikrin diqqətə alınmasını tövsiyə etdiyi gözəl bir yerə xatırlayacaqlar. Ehtimal edilir ki, Uilkinsonun iddia edilən yeni texnikası artıq bir çox başqalarının ağlına gəlmişdir və onun psixoanalizdə sistemli tətbiqi, Freydin sənətkar təbiətinin sübutu kimi deyil, daha çox, bütün psixi hadisələrin davamlı müəyyən olunduğuna dair qabaqcadan qəbul edilmiş inancının nəticəsi kimi görünəcəkdir. Sərbəst fikrin sabitləşdirilmiş mövzuya aid olması, təhlildəki təcrübə ilə də təsdiqlənən ən yaxın və ən ehtimal olunan variant kimi ortaya çıxdı, çünki həddindən artıq böyük müqavimətlər fərz edilən əlaqəni tanınmaz hala gətirmədiyi təqdirdə.
Lakin Şillerin də, Qart Uilkinsonun da psixoanalitik texnikanın seçilməsinə təsir göstərmədiyi qəti şəkildə qəbul edilə bilər. Digər tərəfdən daha şəxsi bir əlaqənin işarə olunduğu görünür.
Bir müddət əvvəl Dr. Budapeştdəki Huqo Dubowitz Dr. Ferentsini Lüdviq Börnenin 1823-cü ildə yazılmış və onun Toplu Əsərlərinin (1862-ci il nəşri) birinci cildində çap olunmuş, cəmi 4½ səhifəlik kiçik bir məqaləsinə diqqət yetirdi. Onun başlığı "Üç gündə orijinal yazıçı olma sənəti" idi və Börnenin o vaxtlar pərəstiş etdiyi Jean Paul üslubunun məlum xüsusiyyətlərini daşıyırdı. O, aşağıdakı cümlələrlə bitir: "Və burada vəd edilmiş nəticə gəlir. Bir neçə vərəq kağız götürün və üç gün ardıcıl olaraq, yalan və ikiüzlülük olmadan, başınızdan keçən hər şeyi yazın. Özünüz, qadınlarınız, türklərlə müharibə, Göte, Fonksun cinayət prosesi, Qiyamət günü, rəhbərləriniz haqqında düşündüklərinizi yazın – və üç günün sonunda yeni, eşidilməmiş fikirlərinizə görə təəccübdən özünüzü itirəcəksiniz. Bu, üç gündə orijinal yazıçı olma sənətidir!"
Prof. Freyd bu Börne məqaləsini oxumağa məcbur edildiyi zaman psixoanalitik ideya mənimsəməsinin tarixi ilə bağlı burada toxunulan sual üçün əhəmiyyətli ola biləcək bir sıra məlumatlar verdi. O, Börnenin əsərlərini on dörd yaşında hədiyyə olaraq aldığını və bu kitabı, əlli il sonra, bu gün belə, gənclik dövründən qalan yeganə kitab kimi saxladığını danışdı. Bu yazıçı, əsərlərinə daldığı ilk şəxs idi. Söhbət gedən məqaləni xatırlamır, lakin eyni cildə daxil olan digərləri, məsələn, 'Jean Paul haqqında xatirə nitqi', 'Yemək ustası', 'Ağ quğundakı dəli' kimi əsərlər, görünür heç bir səbəb olmadan uzun illər boyu yaddaşında dəfələrlə canlanırdı. O, xüsusilə təəccübləndi ki, 'orijinal yazıçı olmağa dair təlimat' adlı hissədə özünün həmişə bəslədiyi və müdafiə etdiyi fikirlərin ifadə olunduğunu gördü, məsələn: 'Düşünməkdəki alçaq qorxaqlıq hamımızı geri saxlayır. Hökumətlərin senzurasından daha ağır olanı, ictimai rəyin bizim zəhmətlərimiz üzərində qurduğu senzura idi.' (Qeyd edək ki, burada psixoanalizdə yuxu senzurası kimi yenidən ortaya çıxan 'senzura' haqqında danışılır...) 'Əksər yazıçılarda olduqlarından daha yaxşı olmaq üçün ağılda deyil, xarakterdə çatışmazlıq var... Səmimilik bütün dahiliyin mənbəyidir və insanlar daha əxlaqlı olsaydılar, daha zəki olardılar...'
Beləliklə, bu işarənin, görünən orijinallığın arxasında bir çox hallarda fərz edilə bilən həmin kriptomneziya parçasını üzə çıxarmış olması ehtimalı bizə qeyri-mümkün görünmür.