13Bölüm 11. MÜNASİBƏT MODELİ · «BUQƏLƏMUN»
1. AD VƏ MƏNA
Transkripsiya və Etimologiya: Modelin adı canlı varlıqdan — Buqələmundan götürülüb. Bu sürünən, ətraf mühitdən asılı olaraq dəri rəngini dəyişə bilir, gözə görünməz olur və ya faydalı olduqda parlaq görünür. Metodikamız çərçivəsində «Buqələmun» — adaptasiya sənətinə yiyələnmiş, amma öz rəngini itirmiş insandır.
Təkamül psixologiyasının məntiqini izləsək, bu, sosial konformizmin ali formasıdır. Bu, keçid mərhələsidir. Feniks səviyyəsinə çatmaq üçün insan mütləq Buqələmun mərhələsindən keçir. Bu, insanın bir çox nevrotik modelləri sınadıqdan sonra heç birinin bütünlük vermədiyini anladığı andır. O, onları özünə uyğunlaşdırmağa başlayır, hamı üçün rahat, özü üçün isə yad olur.
Obrazın köklərı siyasətə və diplomatiyaya gedir. Metodika terminologiyasında «Buqələmun» — daxili səmimiliyin üstündən xarici uğurun prioritetləşdirilməsidir. Bu, insanın həmsöhbətin dilində danışdığı, amma öz dilini unutduğu modeldir.
2. ŞÜAR VƏ İNANCLAR
«Buqələmun» ruh halında olan insanlar tez-tez daxili boşluqlarını gizlədən düşüncələri səsləndirirlər. Bu modelin xarakterik üç əsas inancı var:
«Hər insanla onun dilində danışmaq lazımdır». (Səmimiliyin adaptasiyadan daha az effektiv olduğuna inam).
«Məndə hər şey var, amma bir şey çatmır». (Xarici uğur fonunda ekzistensial boşluq hissi).
«İnsan bu dünyaya tək gəlib tək gedir». (Daxili tənhalığın fatalizm fəlsəfəsi ilə bəraəti).
3. İNFORMASİYA BLOKU: TARİX, ƏDƏBİYYAT VƏ PSİXOLOGİYA
Xaosdan adaptasiyaya aparan yol. İnsan çox vaxt yoluna körpə asılılığı ilə başlayır (İnfanta), sonra təhlükəsizlik almağa çalışır (Lilit, Məşuqə). Sistemə üsyan edir (Putana, Hippi), istedadla dünyanı fəth etməyə cəhd edir (Geyşa, Kurtizan) ya da başqaları üçün özünü fəda edir (Tereza, Sinderella). Bəzən dibə düşür, kömək tələb edir (Dilənçi).
Mənbənin məntiqini izləsək, bütün bu modellər nevrotikdir. Onlar yalançı ehtiyaclar üzərinde qurulub. İnsan hər dəfə dibə endikcə, axtarışa düşür. Çıxış yolunu axtarmağa başlayır. Tapılan ilk həll adaptasiya olur. Anlayır: sağ qalmaq üçün rahat olmaq lazımdır. Bir addım Buqələmuna daha yaxınlaşır.
Psixoloji mexanizm: Buqələmunun geniş dünyagörüşü var. Müxtəlif xalqların müxtəlif dəyərləri olduğunu bilir və bunu qəbul edir. «Hər kəsin öz fikri var, hamıya hörmətlə yanaşmaq lazımdır» — onun sevimli ifadəsidir. Həmsöhbətinin əhval-ruhiyyəsini bacarıqla oxuduğundan münaqişələrdən qaçır. İstənilən cəmiyyətdə arzuolunan qonaq olur. Tədbirlərə dəvət edilir, karyerada, xüsusən siyasət və ya diplomatiyada uğurludur.
Tranzakt analizin terminlərində bu, öz «Mən»inin blokadaya alınmasıdır.
Buqələmun özünün nə istədiyini bilmir. Öz arzularını başqalarının arzuları ilə qarışdırır. Xarici görünüşdə anlayışlı görünür, amma içdən tənhalıqdan əziyyət çəkir. Özünə sual verir: «Nə istədiyimi bilmirəm. Niyə yaşayıram?».
Kütlə içindəki tənhalıq. Bu modelin əsas markeridir. İnsan dostlar, ailə, iş yoldaşları ilə əhatə olunmuş hala da özünü yad hiss edə bilər. «Məndə hər şey var — iş, ailə, dostlar, amma bir şey çatmır, sanki bilinməyən bir ehtiyac var» — Buqələmunun tipik şikayətidir. Resurs və ya sevgi çatışmazlığından əziyyət çəkən digər modellərdən fərqli olaraq, Buqələmun öz çatışmazlığından əziyyət çəkir.
Feniksə keçid: Həqiqət Anı. Buqələmun necə Feniksə çevrilir? Bunun üçün daxili çevriliş lazımdır. İnsan adaptasiyanın doğru yol olmadığını anlamalıdır. Öz Missiyasını tapmalıdır. XVI əsrin böyük Yapon samurayı Miyamoto Musasi, qılınc ustadıdır. Bütün duelləri qazansa da, gücün qılıncda olmadığını anladı. Bir dəfə silahsız, hücum edənlərə avar ilə müqavimət göstərərək dərk etdi: ustadlıq daxildədir, alətdə deyil. O, keçmiş bilikləri yandırıb yeni məktəb yaratdı. Buqələmun da elədir. Kütlənin fikirrindən daha vacib olan bir dəyər tapanda maskaları yandırır. O, artıq başqalarına uyğunlaşmır, əksinə onları arxasınca aparır.
Feniks — son hədəfdir. Feniks — yetkin şəxsiyyətdir. Bu mif deyil, psixoloji gerçəklikdir. Öz nevrotik modellərini dərk odunda yandıraraq səmimi şəkildə yenidən doğulmuş insandır. O manipulyasiya etmir, sevir. Onun ehtiyacı təhlükəsizlik və ya uğur deyil – proses xətrinə ünsiyyət və sevgidir. Bu, insanın başqalarına qayğı göstərdiyi, qiymətləndirmə üçün deyil (Tereza kimi), çünki bu onun təbiətidir. Nuh peyğəmbərin gəmisi haqqındakı mifdə Feniksin quşu kimi — o Nuhu çətin anda narahat etməmək üçün yemək tələb etmirdi və bunun müqabilində əbədi həyat hədiyyəsi aldı. Bu, mərhəmət və müstəqilliyin rəmzidir.
4. 5 MƏŞHUR ŞƏXSİYYƏT (MODELİN ARXETİPLƏRİ)
Davranışı «Buqələmun» modelinə — adaptivlik, uğur, lakin daxili missiya axtarışı — uyğun gəlmiş tarixi və mədəni şəxsiyyətlər.
Şarl Moris de Talleyran (Fransa, XVIII–XIX əsr).
Müxtəlif rejimlərə xidmət etmiş diplomat (XVI Lüdovikə, Napoleona, Restavrasiyaya).
Modelin təzahürü: Adaptasiya ustadı. Başqaları edam edilərkən o sağ qaldı. Uğurlu, varlı, nüfuzlu, amma memuarlarda daimi maskalardan yorğunluq hiss olunduğu qeyd olunurdu. Qeyri-sabit dünyada sabitlik axtaran siyasi Buqələmunun klassik nümunəsi.
Nikkolò Makiavelli (İtaliya, XV–XVI əsr).
Filosof və siyasətçi, «Hökmdar» traktatının müəllifi.
Modelin təzahürü: Hakimiyyətin adaptasiya mexanizmlərini hamıdan yaxşı anlayırdı. Məqsədin vasitəni haqq etdiyi haqqındakı təlimi Buqələmun üçün təlimatdır. Lakin şəxsi həyatında respublika ideallarına can atırdı, bu da adaptasiya ilə inanclar arasındakı daxili konflikti göstərir.
Oskar Uayld (Britaniya, XIX əsr)
Cəmiyyətdə estet obrazı oynayan, amma içindən anlaşılmazlıqdan əziyyət çəkən yazıçı.
Modelin təzahürü: İşıqlı dərnəkdə o, obraz yaradan Buqələmun idi. Həbsdə və sürgündə isə səmimi yazmağa başladı («De Profundis»), maskasını yandırdı. Bu, əzab vasitəsilə Buqələmundan daha dərin şəxsiyyətə keçidin nümunəsidir.
Henri Kissinger (ABŞ, XX əsr).
Diplomatik çevikliyi ilə məşhur olan dövlət katibi.
Modelin təzahürü: Dünyanın istənilən liderləri ilə ortaq dil tapmaq bacarığı. Uğur və nüfuz maksimal idi, lakin tənqidçilər Buqələmun modeli üçün xarakterik olan aydın mənəvi mövqenin olmadığını qeyd edirdilər.
Jozef Fouche (Fransa, XVIII–XIX əsr).
Böyük Fransa inqilabını, Direktoriya, Konsulluq, İmperiya və Restavrasiyanı yaşatmış siyasətçi, polis rəisi.
Modelin təzahürü: Onu «inqilabın Buqələmun»u adlandırırdılar. İstənilən sahiblərə xidmət etdi, hakimiyyət və nüfuzunu qorudu. İstənilən siyasi küləklərə uyğunlaşmaq bacarığı əfsanəvi idi, lakin müasirlərin memuarlarında o faciəli fiqur olaraq qaldı, çünki heç kim onun həqiqi simasını tanımırdı.
5. MODELDƏN ÇIXIŞ (DEPRESSİV VƏ AQRESSİV)
Metodikamızın kontekstinə görə, insan ekzistensial böhranla üzləşə bilər.
Adaptasiya məmnunluq gətirmədiyi halda böhran başlayır.
Depressiv çıxış: İnsan dərk edir: «Uğurluyam, amma özüm deyiləm». Buqələmun özünə çəkilir, psixologiyada, yoqada, sənətdə məna axtarmağa başlayır. Bu, özünü axtarışdır. Missiyasını tapsa — Feniks modelinə keçir. Tapmazsa — əbədi axtarışda qalır.
Aqressiv çıxış: İnsan uğurun xoşbəxtlik vermədiyinə görə dünyaya qəzəblənir. Adaptivliyini yalnız hakimiyyət üçün istifadə edən kinli manipulyatora çevrilə bilər. Bu, Feniksə keçid olmadan Buqələmunda ilişib qalmaqdır. Lakin kütlənin fikirrindən üstün olan bir dəyər tapsa, Lider ola bilər.
6. MƏRYƏMİN HEKAYƏSİ: BUQƏLƏMUN YOLU
Məryəmin xadimə kimi işə düzəlməsindən iki il keçmişdi. O artıq Dilənçi deyildi. İşləməyi öyrənmişdi. Yaşamağı öyrənmişdi. Amma daha bir şey öyrənmişdi — rahat olmağı.
Əvvəlcə sadəcə iş qrafikinə uyğunlaşmışdı. Sonra müdirin əhval-ruhiyyəsinə. Sonra müştərilərin zövqünə. O güzgüyə çevrilmişdi. Müştəri danışmaq istəyirdisə — danışırdı. Sakitlik istəyirdisə — susurdu. İdeal idi. Onu fərqləndirdilər. Yarım il sonra onu başqa ofisdə inzibatçı vəzifəsini təklif etdilər. Əmək haqqı daha yüksək, status daha yaxşı.
Məryəm təklifi qəbul etdi. Yenidən güzgüyə çevrildi. Həmkarlarla demokratik, rəhbərliklə hörmətlə davranırdı. Onu mədh edirdilər. «Sən bizim ən yaxşı işçimizsən» — deyirdilər. Daha bir il sonra onu böyük bir şirkətə menecer vəzifəsinə apardılar. Lilit dövründə xəyal etdiyi bir uğur idi.
Daha yarım il keçdi. Məryəm panoramlı pəncərəsi olan kabinetdə otururdu. Şəhər ayaqları altında uzanırdı. Yaxşı qazancı vardı. Dostları vardı. Onu sevdiyini söyləyən bir insanı vardı. Amma axşam evə qayıdanda, mənzilin sükutunda bir sual səslənirdi.
— Bu sənsən?
Güzgüyə baxdı. Oradan uğurlu bir qadın baxırdı. Amma gözlər boş idi. Keçmiş həyatlarını xatırladı. Pul tələb edən Lilit. Qışqıran Putana. Dözən Sinderella. Xahiş edən Dilənçi. İndi o Buqələmun idi. Hamısı idi, amma heç biri deyildi.
Daxili dialoq yavaş-yavaş, ağır dalğa kimi işə düşdü. Adaptasiya etdim. Sağ qaldım. Amma yaşamıram. Bu dünyaya tək gəldim, tək gedəcəyəm? Xeyr. Bu yalandır. Bu müdafiədir.
Masadan kitab götürdü. «Feniks Erası». Səhifələr öz qeydləri ilə dolu idi. Miyamoto Musasi haqqında oxudu. Qılıncın deyil, ruhun önəmli olduğu barədə.
Cavabı bilmirdi. Amma adaptasiyanın çıxılmaz küçə olduğunu bilirdi. Rahat olmaq görünməz olmaq deməkdir. O görünmək istəyirdi. Hətta bu ağrılı olsa belə.
Ertəsi gün ofisə gəldi. Amma bir şey dəyişmişdi. Həmkarı qeybət etməyə başlayanda söhbəti dəstəkləmədi. Dedi: «Bu məni maraqlandırmır». Həmkarı təəccübləndi. Rəhbər ödənişsiz iş saatı artımı təklif edəndə dedi: «Xeyr. Planlarım var». Rəhbər qaşlarını çatdı.
Məryəm qorxu hiss etdi. Içindəki Buqələmun panikaya düşdü. «Səni işdən çıxaracaqlar! Seni sevməyəcəklər!».
Amma qorxunun altında başqa bir şey vardı. Bərk. İsti. Küllün altındakı kömür kimi.
Nahar fasiləsində damın üstünə çıxdı. Şəhər aşağıda uğuldayırdı. Nəfəs aldı. Cibindəki telefon titrədi. Zəng edən Edqar idi. Əvvəllər ona cavab vermirdi. İndi telefonu götürdü.
— Alo, — dedi. (Maskasız).
Məryəm gözlərini yumdu. Külək saçlarını yelləyirdi. Bütün modellərini xatırladı. Bütün maskalarını. Lilit, Putana, Sinderella, Buqələmun. Onlar pillələr idi. O, qalxdığı nərdivan.
— Gələcəyəm, — dedi. — Amma əməkdaş kimi deyil. Özüm kimi.
Telefonu qoydu. Aşağıda şəhər uğuldayırdı. Yuxarıda göy səma vardı. Anladı: Buqələmun ölməlidir. Fiziki deyil. Psixoloji. Maskalar yanmalıdır. Küldən həqiqi bir şey çıxsın deyə.
Önündə nə olduğunu bilmirdi. Terapiya. Məktəb. Ustad yolu. Bir şey bilirdi: artıq rənk dəyişmək istəmir. İşıq saçmaq istəyir.
Məryəm qapıya tərəf döndü. Aşağıda onu işin çoxluğu gözləyirdi. Amma önündə Həyat. Addım atdı. Adaptasiya addımı deyil. Seçim addımı.
Bu, Fenikisə aparan ilk addım idi.
«FENİKS»
YOLUN FİNALI
KÜLDƏN YENİDƏN DOĞULUŞ
Biz araşdırmamızı tamamlamağa yaxınlaşdıq. Lilitdən Buqələmuna qədər uzanan nevrotik maska labirintindən keçərək sağ qalmanın bitdiyi, həyatın başladığı nöqtəyə çatdıq. Bu, sağlam münasibət modellərinin ərazisidir. Burada insan şəraitin qurbanı ya da gerçəkliyin manipulyatoru olmaqdan çıxır. Yaradıcıya çevrilir.
Feniks sadəcə daha bir model deyil. Bu, yetkinlik halıdır. Bu, qoruyucu mexanizmlərin arxasında gizlənmədən səmimi yaşamaq bacarığıdır. Nevrotik modellər yalançı ehtiyaclar üzərində (təhlükəsizlik, hakimiyyət, bəraət) qurulurdusa, Feniks münasibətləri həqiqi dəyərlər üzərində qurur: Səmimilik, Sevgi və Mərhəmət.
Bu, insanın dərk etdiyi səviyyədir: o — öz taleyinin Hökmdarıdır. Dünyanı idarə etdiyi üçün deyil, özünü idarə etdiyi üçün. O artıq Buqələmun kimi rəng dəyişmir. Öz işığı ilə parıldayır.
FENİKS
1. AD VƏ MƏNA
Transkripsiya və Etimologiya: Modelin adı odda yanan və küldən yenilənmiş halda qalxan əfsanəvi Feniks quşundan götürülüb. Konsepsiyamız çərçivəsində bu, psixoloji transformasiyanın rəmzidir. İnsan nevrotik nümunələrini yandırır və yetkin şəxsiyyət kimi yenidən doğulur.
Mifologiyanın məntiqini izləsək, bu, dəyişiklik vasitəsilə ölümsüzlükdür.
Feniks köhnə «Mən»in ölümündən qorxmur, çünki bilir: həyat yeni keyfiyyətdə davam edəcək. Metodika terminologiyasında «Feniks» — xarici uğurun üstündən daxili mənanın prioritetləşdirilməsidir. Bu, insanın kütlənin gözləntisinə deyil, öz mahiyyətindən irəli gəldiyi modeldir.
2. ŞÜAR VƏ İNANCLAR
«Feniks» ruh halında olan insanlar özlərini və ətrafındakıları azad edən düşüncələr yayırlar. Bu modelin xarakterik üç əsas inancı:
«Özümü və başqalarını şərtsiz qəbul edirəm». (Şəxsiyyətin dəyərinin qazanılmasına ehtiyac olmadığına inam).
«Həyatım — mənim seçimimdir». (Öz qərarları və emosiyalarına görə məsuliyyəti dərk etmək).
«Sevgi — əməldir, sövdələşmə deyil». (Qayğının geri dönüş gözləntisi olmadan azad verildiyinin anlaşılması).
3. İNFORMASİYA BLOKU: TARİX, ƏDƏBİYYAT VƏ PSİXOLOGİYA
Adaptasiyadan orijinallığa. Buqələmun uyğunlaşaraq sağ qalır. Feniks yaradaraq yaşayır. Buqələmundan Feniksə keçid — ən çətin mərhələdir. Bu, rahat maskanı atmaq və dünyaya həqiqi simasını göstərmək cəsarəti tələb edir. Bu, insanın «Mənim haqqımda nə düşünəcəklər?» sualını verməyi dayandırıb «Nə hiss edirəm?» soruşmağa başladığı andır.
Humanist psixologiya terminlərində bu, özünüaktuallaşdırmadır. Feniksin bütünlüyü var. Düşüncələri, sözləri və əməlləri üst-üstə düşür. O, gizlətməyə bir şeyi olmadığından daxili münaqişə yaşamır. Onun enerjisi xülyaların saxlanmasına deyil, yaradıcılıq ve inkişafa yönəlir.
Xristian aləmində Feniks əbədi həyat rəmzini daşıyır. Odda yanaraq, külə dönür və bir daha yeni ecazkar görünüşə sahib olaraq canlanır. Müsəlman dünyasında eyni rəmzi daşıyan Simurq quşuna rast gəlmək olar. Hətta Azərbaycan folklorunda “Məlikməmmədin” nağılını misal gətirə bilərik. Əfsanəvi Zümrüd quşu etimoloji mənada eyni mahiyyəti daşımışdır.
Qədim Misir mifologiyasında Feniks adlanan bu əfsanəvi mistik quşun göz yaşı şəfaverici təsirə malik məlhəm hesab olunurdu. Benu quşu ilə əlaqələndirilən canlı, yenidən doğulan günəş mənasına gəlir. Feniksin küldən doğan əbədi gücə malik olması yetkin şəxsiyyətin sağlam təfəkkürünü təcəssüm etdirir.
Yetkin insan manipulyasiyaya uymayan birisidir. Heç nədən çəkinmədən səmimi münasibətə önəm verəndir.
Bir çox etimoloji əfsanələrə görə Feniks quşunun digər personajlardan fərqli olaraq daim hüzur və rahatlıq rəmzi kimi həyata qarşı mərhəmətli olması vurğulanırdı. Əfsanələrin birində Nuh gəmisində, digər canlılardan fərqli olaraq, bir tək Feniks diqqət və qayğı tələb etmədən yalnız şehlə gidalanırdı. Nuh səbəbini soruşanda, Feniks onu narahat etmək istəmədiyini vurğuladı. Bu mərhəmət və zəriflik müqabilinde ona əbədi həyat hədiyyəsi verildi. Bu, eqoizmdən azad olmuş şüurlu qayğının rəmzidir.
Feniks barədə bir çox digər əfsanələr də mövcuddur. Qədim Misir, Yunanıstan, Çin və Roma mifologiyasında fərqli ehtimallar olsa da, onları birləşdirən eyni simvolik anlam var – ölümdən dönən və yenidən pərvazlanan əfsanəvi varlıq – Feniks. Çin mifologiyasında Feniks (Fənxuan) quşların kralı və qadın başlanğıcı sayılır. Yunan və Roma mifologiyasında isə Feniks özünü odda yandırıb külündən yenidən doğulan bir quş kimi təsvir olunur. Metaforik olaraq Feniks quşunun simasında sağlam münasibətlərin yaranması prosesini seyr edə bilərik.
İnsan nə zaman ki, qəlbində yaratdığı o saxta simaları öldürür və yeni bir qənaətə gəlir ki, “Mən artıq belə istəmirəm. Mən artıq kiməsə kömək etmək istəyirəmsə, ondan əvəzini gözləmək üçün deyil, yalnız onun xoşbəxt olması üçün bunu edirəm” deyirsə, bu insanlar arasında əsl təmiz sevgi bağları yaranmağa başlayır. Əbədi sevgi yalnız bu formada mövcuddur.
Cəmiyyətdə hər bir insan üçün ən vacib və qlobal mövzulardan biri məhz saf sevgi hissləri üzərində qurulan münasibətlərdir. Həyatı boyu insanların bir-biri ilə qeyri-səmimi formada təmas saxlamağının kökündə duran sevgi çatışmazlığı olur. Dünyanın ən qlobal problemləri sayılan, urbanizasiya, demoqrafik kriz, gida çatışmazlığı – bunların hər biri insanın yaşayış tərzinə müəyyən qədər təsir edirsə, sevgi hissləri hər zaman hər kəsə təsir etmiş olur. Bu mövzu ilə bağlı məşhur filosoflar, yazıçılar, rejissorlar, daim insanları maarifləndirməyə çalışır. Bünövrədə bir sistem yox idi deyə, hər kəs yaranmış xoşagəlməz vəziyyətin səbəbini müxtəlif problemlərdə görürdü.
2013-cü ildə Kann Beynəlxalq Kinofestivalında qalib olan filmlər sırasında “Sevgi” (“Amour”) adlanan film var idi. “Qızıl Palma Budağı” mükafatına layiq görülən film, sonradan “İlin ən yaxşı filmi” kimi Oskar mükafatına da layiq görülmüşdü. Filmin əsas süjetində iki yaşlı insan arasında qayğı və diqqət səhnələri nümayiş olunurdu. Orada göstərilirdi ki, yaşlı qadın Altsheymer xəstəliyindən yaranmış Hemiplegiyadan (iflic) əziyyət çəkir, bədəninin bəzi hissələri iflic olsa da, yoldaşı şəxsən özü onun qayğısını qalır. Bəzi məqamlarda onunla kobud rəftar etsə də, yenə də özü onun yeməyini verir və diqqət göstərir. İki yaşlı insanın arasında artıq cinsi münasibət yoxdur, artıq dünya malı və maddiyyat onlar üçün maraqlı deyil, amma bir-birilərinə qarşı ünsiyyət və qayğı hələ də yaşayır. Öz ehtiyaclarını deyil, daha çox qarşı tərəfin hisslərinə və tələbatına önəm vermək bu filmdə bütün incəliklə çatdırılır. Rejissor göstərmək istəyib ki, həyatın son anlarında, heç bir digər mənəvi və maddi dəyərlər əhəmiyyətli olmayan anda belə, Sevgi hələ də yaşaya bilər. Bu insanlara xas olan ən böyük bir nemətdir. Bu neməti də insan nə qədər tez dərk edərsə, həyatı boyu bir o qədər də tez bir zamanda hüzur və xoşbəxtlik əldə edər.
Münasibət modellərinin hər birinin kökündə duran səbəblər düşüncə tərzindəki xətalara bağlıdırsa, onlar həllini tapmayana kimi insanlar arasında o saf hisslərə yer qalmayacaq. Yanlış ideoloji prinsiplərə arxalanan inanclar, daxili komplekslərin qərarlara təsiri – həmin davranışdakı xətalara gətirib çıxarır. Feniks münasibət modelinin əsas özəlliyi məhz budur ki, insan köhnədən qalan bütün psixoloji baryerləri aşmağa nail olduqdan sonra insanlar arasında yeni, sağlam bağların qurulması üçün zəmin yaranır.
Əgər biz digər nəzəriyyələri yada salsaq görərik ki, “Karpman” üçbucağında Qurban-Aqressor-Xilaskar 3 davamlı sürən obrazlar mövcuddur. Lakin hər birində nevrotik düşüncə tərzi və sağlam olmayan münasibət modeli davamlı bir-birini əvəz etdikcə, insan heç cür bu oyundan çıxa bilmir. Bu davranış modellərinin hər birində nevrotik mövqe mövcuddur. Xoş olmayan bir vəziyyətdə insan öz davranışı digər nevrotik davranışla əvəz edir, nəticədə isə sağlam düşüncə modeli formalaşmır. Misal üçün iş mühitində əməkdaşlıq edən insanlar öz aralarında müxtəlif növ problemlər yaşaya bilərlər. Xilaskar mövqeyində olan birisi hər dəfə səhvlər ucbatından problem yaşayan əməkdaşına daim kömək etməyə çalışacaq. Amma bir gün həmin zəif əməkdaş vəzifə pilləsində yüksələrsə, Xilaskarın üçbucaqdakı mövqeyi dəyişə bilər. Ondan hər hansı bir soyuqluq gördüyü halda, “Deyəsən, vəzifəni qaldırıblar artıq bizi saymırsan” kimi zarafatla ona qarşı aqressiya hiss edə bilər. Bundan sonra ona qarşı Xilaskar deyil, Aqressor olaraq davranmağa başlayacaq. Onu bu cür davranmağa sövq edən nevrotik düşüncə tərzidir.
Erik Bernin Tranzakt nəzəriyyəsində Uşaq-Valideyn-Yetkin Eqo durumlarında yalnız “Yetkin” münasibət çərçivəsində yetkin təfəkkürə malik xüsusiyyətlər açıqlanır. Bu xüsusiyyətlərin dərk edilməsi insanın davranışının dəyişdirilməsi üçün bir psixoterapevtik alət olduğu sayılır. Lakin dəyişikliyin baş verməsi üçün dərk etmə kifayət etmir. Bu qərarın qəbulundan sonra, istəklərin reallaşması üzərində ayrıca iş prosesini başlamaq lazım gəlir.
Sağlam psixoloji portretin xüsusiyyətləri bir çox nəzəriyyələrdə qeyd olunub. Eləcə də Adlerin nəzəriyyəsində psixoloji komplekslərdən əziyyət çəkən şəxs illərlə kompleksini kompensasiya etməyə sərf etsə də, heç bir zaman özünü tamamlanmış xoşbəxt şəxs kimi hiss edə bilməz. Yalnız kompleksləri dərk etdikdən sonra onların sövq etdiyi istiqamətdən imtina etməklə, onu xoşbəxt edən həyat tərzinə sahib ola bilər qeyd edilir.
Bütün bu nəzəriyyələrdən yetkin təfəkkürün sağlam mövqeyini dərk etsək də, həyat ssenarisində münasibət modelləri nə cür cərəyan etməlidir, tam açıqlanmır. Şərti olaraq müəyyən məqamda yetkin insan nə cür hərəkət etməlidir mənasında deyil, davamlı sürən həyat mövqeyi nə cür olmalıdır? Şəxsi həyatda, işgüzar mühitdə dostlarına, rəhbərliyə qarşı, sevgilisinə, uşağa, heyvanlara, planetimizdə olan istənilən canlıya qarşı, cəmiyyətdə baş verən hadisələrə qarşı Yetkin insanın sabit münasibət modeli, dayanıqlı formada nə cür olmalıdır? Hətta aqressiv bir insana qarşı nə cür münasibət göstərmək lazımdır ki, onun aqressiyası artmadan azalmağa doğru getsin. Yetkin təfəkkür başqalarında baş verən qeyri-adekvat davranışın səbəblərini dərk etməklə ona qarşı münaqişəyə yol vermir.
Nədir sənin qəzəbinə səbəb olan? Mən nə etdim ki, sən bu qədər hirslisən, açıq deyə bilərsən və biz birlikdə bu problemi həll edərik.
Nə baş verməlidir ki, Buqələmun Feniksə çevrilsin?
Bu suala cavab tapmaq üçün tarixə nəzər salaq. Tarixin müxtəlif dövrlərində “Buqələmun” birdən birə hər şeyi kənara atıb “Feniksə” çevrildiyi halda tarixi şəxsiyyət formalaşıb. Tarixdə bu liderlər müxtəlif sahələrdə olub. İstənilən sahədə bu insanların davranışında oxşar stereotiplər görə bilərik. İndiyə kimi öyrəndiklərini kənara ataraq yeni bir şəxsiyyət, yeni bir tərz, yeni bir missiya arxasınca gediblər.
Miyamoto Musasi – 16-cı əsrdə yaşamış yapon samurayı vaxtilə qılınc ilə döyüş növlərini mükəmməl səviyyədə öyrənirdi. Deyilənə görə, Yaponiyada ondan yaxşı qılınc ustadı yox idi. Hətta buna baxmayaraq, hər samuray özünə borc bilirdi ki, öz döyüş məktəbini mükəmməl formada təsdiq etmək üçün Miyamoto Musasi ilə döyüşə çıxsın. O dövrlərdə iki samuray döyüşürdüsə, qalibiyyətin nəticəsi olaraq ikisindən biri ölüm hökmü qazanmalı idi. Təbii ki, Miyamoto Musasi hər dəfə qalib gəlirdisə, məğlub olanı mütləq öldürməli idi. Onun dövründə belə çağırışlar çox olurdu. Hər zaman da qalib gəlirdi, heç bir zaman uduzmurdu. Ona görə də qılınc ilə döyüş növünə görə onun məktəbi ən güclü hesab olunurdu. İki qılıncı eyni vaxtda idarə etmək ustadlığını Miyamoto Musasi təmsil etmişdi. Baxmayaraq ki, o dövrlərin ən nüfuzlu məktəbi sayılsa da, yenə də tarixdə adının səslənməsi üçün yetərli deyildi. Nə baş verməli idi ki, insanın düşüncəsində və həyat tərzində ciddi dəyişiklik olsun?
Hesab edin ki, Buqələmunun Feniksə çevrilməsi üçün düşüncədə inqilab baş verməlidir. Koqnitiv səviyyədə dəyişikliyi müəyyən etmək üçün yapon samurayının həyatında əks olunan bu tarixi anı araşdıraq.
Bir gün Miyamoto Musasi qayıqla balıq tutmağa çıxmışdı. Təbii ki, qılıncları da yanında deyildi. Dəniz kənarına qayıdanda görür ki, iki samuray onun qarşısına çıxaraq, üzərinə hücum etməyə çalışır. Rəqib məktəbin samurayları, onun silahsız olmasını görərək, yaranmış vəziyyətdən sui-istifadə etməyə çalışdılar. Çünki döyüş ustadının qətlə yetirilməsi bütüm el-aləmə tarixi qalibiyyət kimi yayılacaqdı. Əlində qılınc olmasa da, Miyamoto Musasi qayığın avarı ilə döyüşü qəbul edərək onlara müqavimət göstərməyə çalışdı. Döyüş zamanı onun diqqəti çəkən nə idi? Hərəkət texnikalarının qılıncla heç bir əlaqəsi yoxdur. Hücum edənə qarşı mübarizə aparmaq üçün əlində qılınc olmasa belə, düzgün mövqeyi seçərsənsə, zərər çəkmədən döyüşə qalib gələ bilərsən. O, döyüşə qalib gəldikdən sonra, başa düşdü ki, onun ustadlığı qılıncla əlaqəli deyildi. Heç bir qılınc olmadan da, ustad, döyüş növünü və qaydaları bilirsə, daxilindəki qüvvə və özünü idarəetmə daha vacibdir, nəinki əlindəki silah.
Məhz bu kəşfdən sonra Miyamoto Musasi yeni bir döyüş məktəbi açdı. Silahsız döyüş – silahsız müdafiə məktəbinin yaradılması Yaponiyada yeni bir fəlsəfəyə səbəb oldu. Artıq hər kəs bilirdi ki, qeyri-adi bir silah hazırlamaqdansa, döyüş ustadlığını daha yüksək səviyyədə mənimsəmək, öz diqqətinin idarəedilməsi daha yüksək nəticə verə bilər, nəinki hansısa bir silahın və texnikanın mənimsəməsi. Miyamoto Musasi Yaponiyanın samuray məktəbləri arasında inqilabi bir yenilik gətirdi və ən məşhur şəxslərdən birinə çevrildi. Miyamoto Musasini bu gün tək Yaponiyada deyil, bütün dünyada şair və filosof kimi də tanıyırlar. Tarixi şəxsiyyət olaraq əsrlərlə yadda qalması məhz bütün öyrəndiklərini kənara atdıqdan sonra baş verdi. Burada söhbət bilik və bacarıqdan getmir. İllərlə düşüncəsində daşıdığı informasiya, günün birində tam fərqli anlayışla əvəz olunursa, düşüncə tərzində dəyişik bir vəziyyət yaranır. Təfəkküründə bütün yanaşma sıfıra enirsə, təməlində yeni bir dəsti xətt yaranır.
Həqiqətin kəlməsi vurur, kəsir,Gecənin qaranlığında şimşək tək,Polad qılıncdan da iti, sərt —Maskasını qoparır, üzünü açır,Yalanın ölü xəyalını üzə çıxarır.
Oda tutub yandıraraq,
Kül edərək keçmişini,
Ruhun toxumunu verir niyyət,
Günəş kimi doğularaq,
Yaradılır Yeni Şəxsiyyət.
(Miyamoto Müsasinin əsərlərindən)
Bu fikirlərdə ifadə olunan məna da, psixologiyanın təməlində duran koqnitiv səviyyədə baş verən dəyişiklikləri göstərir. Bir çox siyasətçilər, lider ruhlu insanlar, illərdir qəlbində daşıdığı problemlərin həlli üçün, xalqın sevgisinə nail olmaq üçün, birinci özünü dərk etməli olurlar.
“Mən, bir siyasətçi kimi ayrı-ayrı insanları qane etmək istəmirəm. Mən, daha böyük bir sərvət vermək istəyirəm, tarixdə qalan bir inqilabi dəyişiklik etmək istəyirəm.” İnsan bunu dərk edərsə, hətta illərdi bu missiyasını qəlbində daşıya bilər. Amma o missiyanı elan edəndə və onu reallaşdırmaq istəyəndə hamını onu daha da dərindən sevməyə başlayır. Yetkin şəxsiyyət olaraq bu münasibət modelinin daşıyıcısı, cəmiyyətdə öz statusu ilə insanların rəğbətini qazana biləcək şəxsiyyət olaraq ətrafına çoxsaylı davamçılarını toplara bilir. Öz missiyası yolunda əldə olunan hər bir qalibiyyət, hər bir uğurun əks sədası bütün dünyaya yayılır. Bu həm dini, həm siyasi, həm də incəsənət xadimlərində tez-tez rast gəlinən haldır. Şəxsiyyət kimi özünü reallaşdıra bilən insanlar tarixə öz adını qızıl hərflərlə yaza biləcək qüvvəyə malikdirlər.
FENİKSİN ÜÇ DAYAĞI.
Səmimilik. Feniks özünə və başqalarına yalan danışmır. Xəta və zəifliklərini utanc hiss etmədən etiraf edir. Bu ona böyük güc verir, çünki dürüstlük manipulyasiyanı tərkisilah edir.
Sevgi. Bu, nevrotik bağlılıq (Məşuqə kimi) deyil, fədakarlıq da deyil (Sinderella kimi). Bu, başqasında şəxsiyyəti görmək ve onun azadlığına hörmət etmək bacarığıdır.
Mərhəmət. Bu, empatianın ali formasıdır. Feniks kömək edir, borclu olduğuna görə deyil, ona görə ki, bacarır. Nuhun gəmisindəki quş kimi, məcburi köməyin həddini hiss edir.
Feniks Məktəbi. Metodologiyada təsvir edilir ki, Feniksə aparan yol çox vaxt icma vasitəsilə keçir. İnsan vakuumda transformasiya ola bilməz. Eyni yolu keçmiş başqa insanlar şəklindəki güzgüyə ehtiyac duyur. Böyümənin iyerarxiyası var: şagirddən Məşqçiyə, Məşqçidən Ustada, Ustaddan Qrandmastere. Bunlar hakimiyyət titulları deyil, məsuliyyət səviyyələridir. Qrandmaster — əmr verən deyil, nümunə olan insandır.
Böhran və Özünütəsdiq. Feniksin nevrotik mənada böhranı yoxdur. Onun çətinliyi — qaranlıq dünyada işığı qorumaqdır. Bəzən ətrafındakılar Feniksin səmimiliyinə hazır deyildir, onu maska oyununa qaytarmağa çalışırlar. Amma Feniks möhkəmdir. Bilir: böyüməyi dayandırsan, ölməyə başlayırsan. Ona görə onun yolu — daimi öyrənmə və təcrübəni ötürməkdir.
4. 5 MƏŞHUR ŞƏXSİYYƏT (MODELİN ARXETİPLƏRİ)
Davranışı «Feniks» modelinə — yetkinlik, bütünlük, bədava xidmət — uyğun gəlmiş tarixi və mədəni şəxsiyyətlər.
Viktor Frankl (Avstriya, XX əsr).
Nasist konsentrasiya düşərgələrindən keçmiş psixiatr.
Modelin təzahürü: Qeyri-insani şəraitdə o, sağ qalmada məna tapdı — digər məhbuslara kömək etməklə. Azad olduqdan sonra loqoterapiya, məna haqqında elm yaratdı. Onun həyatı əzab vasitəsilə müqəddər münasibəti şüurlu seçərək faciədən küldən yenidən doğuluşun nümunəsidir.
Nelson Mandela (CAR, XX əsr).
27 il həbsdə keçirmiş, Cənubi Afrika Respublikasının prezidenti olmuş siyasətçi.
Modelin təzahürü: İntiqam əvəzinə barışmağı seçdi. Yeni millət qurmaq üçün incikliyi (keçmişin külünü) yandırdı. Keçmiş cəlladlarında dialoq tərəfdaşlarını görə bilmə bacarığı — Feniksin ali yetkinliyinin nişanəsidir.
Mark Avreliy (Roma, II əsr).
İmperator və stoik filosof.
Modelin təzahürü: Mütləq hakimiyyətə sahib olduğu halda daxili təvazökarlığı və məsuliyyəti qorudu. Onun «Düşüncələri» — özünütəkmilləşdirmə gündəliyidir. O, dövlətə şan-şöhrət üçün deyil, ağıllı varlığın borcu kimi xidmət etdi. Hakimiyyət və ruhun bütünlüyünün nümunəsidir.
Lev Tolstoy (Rusiya, XIX əsr).
İşıqlı cəmiyyətin aslanından mənəviyyat axtarışına keçən yazıçı.
Modelin təzahürü: Yetkin yaşında imtiyazlardan və müəllif hüquqlarından imtina etdi, vicdanı ilə uyğun yaşamağa can atdı. Həqiqət axtarışı və cəmiyyətin riyakarlığı ilə barışmamağı autentikliyə aparan yolu nümayiş etdirir.
Miyamoto Musasi (Yaponiya, XVII əsr).
Samuray, filosof, rəssam (yolun tamamlanması).
Modelin təzahürü: Buqələmun modelindəki kimi düşmənə uyğunlaşırdısa, Feniksə keçiddə, öz «Niten Ichi-ryu» məktəbini yaratdı və «Beş üzük kitabı»nı yazdı. O, qatil döyüşçüdən nəsillərə bilik ötürən ustada çevrildi. Bu, ustadın müəllimə transformasiyasının son mərhələsidir.
5. MODELİN İNKİŞAFI
Metodikaya görə, Feniksin başqa modelə çıxışı yoxdur, çünki bu zirvədir.
Feniks — statik nöqtə deyil, prosesdir.
İnkişaf: İnsan biliklərini dərinləşdirir, Məşqçi, sonra Ustad olur. O, başqalarının transformasiya yolundan keçməsinə kömək edir.
Xidmət: Feniksin mövcudluğunun ali forması — bilik odunu ötürməkdir. İnsan Qrandmaster olduqda, liderliyin hakimiyyət deyil, daşıdığın işıq üçün məsuliyyət olduğunu anlar.
Dövrüllük: Feniks yolun sonsuz olduğunu anlayır. Hər gün — yeni doğuluşdur. Əsası — dayanmamaq və keçmişin külünün bu günün odunu yenidən örtməsinə icazə verməmək.
6. MƏRYƏMİN HEKAYƏSİ: FENİKS YOLU
O Edqarın etdiyi zəngdən bir il sonra Məryəm şura zalında oturmuşdu. Ətrafında eyni yolu keçmiş insanlar vardı. Onlar özlərini Ustadlar adlandırırdı. Amma bu gün daha böyük bir şey həll olunurdu.
Öz yolunu xatırladı. Xadimə, menecer, “Buqələmun”. Həmin dönüş nöqtəsindəki kitabı xatırladı – «Feniks Erası». O vaxt kitabın onu tapıb-tapmadığını düşünürdü. İndi anlayırdı: o hazır olduğu üçün kitabı özü tapmışdı.
Qruplardakı terapiya onu dəyişdi. «Yox» demə bacarığını günah hiss etmədən öyrəndi. Özünü borclu hiss etmədən kömək etməyi öyrəndi. Sövdələşməsiz sevməyi öyrəndi. Məşqçi oldu. Sonra Ustad. Onun qrupları ən yaxşılar idi, çünki nəzəriyyə öyrətmirdi. Öz təcrübəsini paylaşırdı.
Ustadlar Şurasının görüşü geniş zalda keçirilirdi. Məryəm masanın başında deyil, iştirakçıların arasında oturmuşdu. Bu otaqda rəis yox idi. Metodologiyanı qorumağı və qrupları idarə etməyi öyrənənlərə dəstək verməyi öz üzərlərinə götürmüş insanlar vardı.
— Səni başçı seçmirik, — ustadlardan biri dedi, yumşaq səsli yaşlı bir kişi idi. — Şuraya dəvət edirik. Çünki heç bir istiqamət olmadan, özbaşına keçdiyin yolun örnəyə çevrildi. Hər münasibət modelinin ağrısını içindən bilirsən. Bu istənilən diplomdan daha dəyərlidir.
Məryəm bir müddət susdu.
— Nə edəcəyəm? — soruşdu.
— Məşqçilərin etik yoldan çıxmamağına nəzarət edəcəksən. Kim ilişib qalarsa — kömək edəcəksən. Yeni proqramlar haqqında müzakirələrə qatılacaqsan. Bizim gördüyümüz işlərdən nə az, nə çox.
— Qrupları aparmağı dayandırmayacağam?
— Bu, sənin seçimindir. Ustad qrup apara bilər, aparmaya da bilər. Əsası — bilikləri qorumaq və hazır olanlara ötürmək.
Məryəm başını tərpətdi. Ona tac vermirdilər. Məsuliyyət təklif edirdilər. Bu, hakimiyyətlə eyni şey deyildi. Bu, daha ağır idi. Amma bu, onun seçimi idi.
ƏLAVƏ
«FENİKS» METODOLOGİYASININ MƏKTƏBİ
«Bilik olmadan təcrübə kordur.
Təcrübə olmadan bilik ölüdür.
Onları birləşdir — pərvazlanacaqsan.»