Ön söz (1924)

1893–1906-cı illərdə nəşr olunmuş «Neyroslar haqqında kiçik yazılar» toplusunun birinci nəşrinə dair

Mehrfach geäußerten Wünschen folgend, habe ich mich entschlossen, meine kleineren Arbeiten über Neurosen seit dem Jahre ı893 Gün Fachgenossen gesammelt vorzulegen. Bunlar elmi arxivlərdə və ya tibbi jurnallarda dərc olunmuş on dörd qısa məqalədir; bunların əksəriyyəti müvəqqəti bildiriş xarakterinə malikdir və üçü fransız dilindədir. Neyrosların etiologiyası və terapiyası sahəsindəki hazırkı mövqeyimi çox qısa şəkildə izah edən son iki təqdimatım L. Lövenfeldin məşhur əsərlərindən götürülüb. Löwenfeld, „Die psy- chischen Zwangserscheinungen", 1904 və „Sexualleben und Nerven- leiden", 4. Nəşr, 1906, dost yazarın tələbi üzrə yazdığım üçün ondan götürülmüşdür."

Bu toplusu böyük nəşrlərimizin hazırlığı və tamamlayıcısı kimi qəbul etmək olar; bu nəşrlər eyni mövzuları əhatə edir (İsteriya üzrə tədqiqatlar, Dr. J. Breuer ilə birlikdə, 1895. — Yuxu təfsiri, 1900. — Gündəlik həyatın psixopatologiyası, 1901 və 1904. — Nüktənin qeyri-şüura münasibəti, 1905. — Cinsiyyət nəzəriyyəsi üzrə üç məqalə, 1905. — İsteriya analizinin parçası, 1905). J. Breuer, 1895. — Yuxu təfsiri, 1900. — Həyatın gündəlik psixopatologiyası haqqında, 1901 və 1904. — İzah və onun qeyri-şüurla əlaqəsi, 1905. — Cinsiyyət nəzəriyyəsi haqqında üç məqalə, 1905. — Bir histriya analizinin parçası, 1905). Ki mən

Bu iki son iş „1893–1906-cı illər toplusu"ndan („Freudun psixoanalitik üsulu", 1904 və „Neyroslarda cinsiyyətin rolu haqqında mənim baxışlarım", 1905) və ondan əvvəlki („Psixoterapiya haqqında", 1905) bu cildin „Erkən işlər" bölməsində yer almır, əvəzində „Texnika haqqında yazılar" qrupunu VI cildli „Yığılmış əsərlər"də açır.

J.-ə məktub. M. İlk dəfə «Viyana Tibbi Həftəlik» jurnalının № 37 sayında, 1893-cü ildə çap olunub.

İnsan biliyinin inkişafı ilə tanış olan hər kəs, burada müdafiə olunan fikirlərin bir hissəsini artıq aradan qaldırdığımı, digərini isə dəyişdirməyi bacardığımı heç təəccüblənmədən eşidəcək. Lakin mən mətnin daha böyük hissəsini dəyişməz saxlaya bildim və əslində heç nəyi tamamilə səhv və tamamilə əhəmiyyətsiz sayaraq geri qaytarmaq ehtiyacı duymuram.