P. J. Möbius: „Über aufsteigende Lähmung nach Keuchhusten“ (1887)

P. J. Möbius. Göyöskürəkdən sonrakı yuxarı qalxan iflic haqqında (Centralblatt für Nervenheilkunde, № 5, 1887, s. 129).

6 yaşlı bir oğlan 1886-cı ilin sentyabrında göyöskürəyə tutulur; oktyabrın əvvəlində qusmaya və zahirən huşun itməsinə gətirib çıxaran şiddətli öskürək tutmaları başlayır. Xəstəliyin başlanmasından 6 həftə sonra uşaq yeriməkdən imtina etməyə başlayır, ayaq üstə duranda isə bükülüb çökür. Ağrıdan heç vaxt şikayət etmir. Bu vaxt aparılan ilk müayinə göstərir: yerimək və ayaq üstə durmaq mümkün deyil. Uzanmış vəziyyətdə ayaqlar bütün istiqamətlərdə hərəkət etdirilir, lakin gücsüz şəkildə. Ayaq əzələləri süstdür, atrofiyaya uğramayıb, elektrik oyanıqlığı normaldır. Diz refleksləri yoxdur. Həssaslıq pozulmayıb. Ayaq əzələlərinin təzyiqə həssaslığı, görünür, yoxdur. — Üç həftə sonra ayaqlar güclənmiş, lakin bunun əvəzində qollar, boyun əzələləri və diafraqma iflic olmuşdur. Uşaq əllərini tərpətməkdən imtina edir, ən azı çiyin oynağında aydın hərəkət pozğunluqları görünür; baş öz ağırlığı ilə sallanır; epiqastrium hər nəfəsalmada içəri çökür. Bundan əlavə, səs zəifləmişdir, içərkən maye tez-tez nəfəs yoluna keçir. Nə atrofiya, nə də anesteziya var; qarın və kürək əzələləri, sidik kisəsi və düz bağırsaq iflicə tutulmayıb. Sonrakı günlərdə vəziyyət ağırlaşır, tənəffüs çətinləşir, sianoz yaranır; lakin tezliklə yaxşılaşma başlayır. 1887-ci il yanvarın 8-də artıq heç bir yerdə iflic aşkar edilmir. Fevralın əvvəlində patellyar reflekslər bərpa olunur.

Möbius güman edir ki, bu halda söhbət difteriya ifliclərinə bənzər şəkildə əvvəlki infeksiyanın fəsadından gedir. Yuxarı qalxan iflic formasının göyöskürəyin vurduğu zədə üçün səciyyəvi olub-olmadığını sonrakı müşahidələr göstərməlidir. O, xəstəliyin ocağını periferik sinirlərdə axtarmağa meyillidir. (Göyöskürəkdən sonrakı ifliclərə dair indiyədək yalnız Yuraş [Jhb. f. K. XIV. 277. 1879] bir hal bildirmişdir; orada, ehtimal ki, Mm. cricoarytaenoidei post. iflici olmuşdur. [Jurnalın redaksiyası.])

Freyd (Vyana).

[«Centralblatt für Kinderheilkunde», 1-ci cild, 1887, № 3, s. 62–63.]