6A40 – 6A4Z · KATATONİYA
Bu bölmənin tərkibi
| XBT-11 kodu | Pozuntu adı | Bölmədə yeri |
|---|---|---|
| 6A40 | Digər psixi pozuntu ilə əlaqəli katatoniya | 3.1 |
| 6A41 | Psixoaktiv maddə ilə əlaqəli katatoniya | 3.2 |
| 6A4Z | Katatoniya, dəqiqləşdirilməmiş | 3.3 |
| 6E69 | Tibbi vəziyyətlərlə əlaqəli ikinci dərəcəli katatoniya | 3.4 |
Konseptual yenilik (XBT-11)
XBT-11-də katatoniya tarixi əhəmiyyətli statusunu bərpa etdi. Köhnə təsnifatda katatoniya əsasən:
- Şizofreniyanın alt-tipi (WHO, 1990 — XBT-10: F20.2 – paranoid, hebefrenik, residual ilə yanaşı) idi
- Üzvi (F06.1) və əhval pozuntularında "spesifikator" kimi qeyd olunurdu
WHO, 2019, qüvvəyə minmə 2022 — XBT-11 əsaslı dəyişikliklər:
Katatoniya artıq müstəqil diaqnostik kateqoriyadır
Şizofreniyanın alt-tipi kimi katatoniya ləğv edilmişdir. Yeni kateqoriya 6A40-6A4Z ayrıca fəsildə yerləşir.
Etiologiyaya əsaslanan təsnifat
Katatoniya bir nozoloji vahid deyil, sindromdur – etiologiya müxtəlif ola bilər:
- Şizofreniya, şizoaffektiv, kəskin psixotik (6A20 – 6A23) → 6A40
- Bipolyar, depresiv epizodlar (6A60 – 6A72) → 6A40
- ASP (6A02), DDHP (6A05) → 6A40
- Maddə intoksikasiyası və ya kəsmə → 6A41
- Üzvi tibbi vəziyyət (ensefalit, autoimmün, NMDA-R, infeksiya, neyroloji, endokrin) → 6E69 (tibbi vəziyyətlərlə əlaqəli)
DSM-5-TR sinxronlaşması
DSM-5-TR-də 2013-cü ildən katatoniya müstəqil diaqnostik vahid kimi tanınır. WHO, 2019, qüvvəyə minmə 2022 — XBT-11 bu yanaşmaya uyğunlaşdı.
Klinik əhəmiyyəti
Katatoniyanın aktiv tanınması və müalicəsi:
- Yüksək gizli yayılma (psixiatrik stasionarda 9-15%)
- Mortaliteyi əhəmiyyətli azaldır (xüsusilə malign formada)
- Antipsixotiklərdən qaçınma (NMS riskini azaldır)
- Spesifik müalicəyə cavab verir (lorazepam, EKT)
6A40 KATATONİYA — ÜMUMİ PRİNSİPLƏR
1. Tərif və nozologiya
Katatoniya (XBT-11: 6A40 Catatonia Associated with Another Mental Disorder; 6A41 Catatonia Induced by Substances or Medications; 6E69 Secondary Catatonia Syndrome; DSM-5-TR: 293.89 Catatonia) — psixomotor, davranış və autonom funksiyalarda kompleks pozulma sindromudur. Müstəqil pozuntu deyil — başqa psixiatrik və ya tibbi vəziyyət fonunda klinik sindromdur.
DSM-5-TR-də katatoniya artıq şizofreniyanın alt-tipi deyil (ləğv edilmişdir); affektiv pozuntular, neyroinkişaf pozuntuları, üzvi vəziyyətlər və maddə induksiyalı kontekstdə kodlana bilər.
2. Tarixçə və konseptual çərçivə
- Kahlbaum K. (1874) — "Die Katatonie oder das Spannungsirresein" — katatoniya ayrı sindrom kimi.
- Kraepelin (1899) — katatoniya "dementia praecox" alt-tipi kimi inteqrə.
- Bleuler (1911) — şizofreniya kateqoriyasında saxlanılmışdır.
- 1970–1980-ci illər — Taylor, Fink — katatoniya affektiv pozuntularda da geniş yayılması və ümumi sindrom kimi yenidən təsdiq.
- DSM-5 (2013) və XBT-11 (2019) — katatoniya transnozoloji sindrom kimi rəsmiyyət; şizofreniya alt-tipi statusu ləğv.
3. Epidemiologiya
- Psixiatrik xəstəxanada qəbul olunan pasiyentlərin 7–15%-ində katatonik simptomlar (Fink M., Taylor M.A. Catatonia 2003).
- Affektiv pozuntularda (xüsusilə bipolyar manik və depresiv epizodlarda) katatoniya yayılmasi ən sıxdır.
- Şizofreniyada 10–20% pasiyent gediş ərzində katatonik xüsusiyyətlər göstərir.
- Üzvi katatoniya — autoimmun ensefalit (xüsusilə anti-NMDA-R, anti-LGI1), elektrolit pozuntuları, üremik və hepatik ensefalopatiya, sepsis, neyrosifilis, neyromüskül xəstəlikləri kontekstində.
- Neyrolepic Malign Sindromu (NMS) ilə davamlı klinik üst-üstə düşmə — bəzi araşdırmaçılar onları eyni spektrum hesab edir.
4. Etiologiya və patogenez
- GABA-erjik sistem hipofunksiyası — lorazepamın çox sürətli klinik effekti (saatlar) bunu dəstəkləyir; GABA-A reseptor disfunksiyası mərkəzi mexanizm.
- Dopamin disregulasiyası — neyroleptik induksiyalı katatoniya və NMS spektrumunda; antipsixotik kəsmə xolinergik və adrenergic rebound.
- Qlutamat NMDA disregulasiyası — autoimmun anti-NMDA-R ensefalit klassik katatonik təqdimat verir.
- Genetik — affektiv pozuntularla əlaqəli yatkınlıq.
5. Klinik təzahürlər
DSM-5-TR meyarları — 12 simptomdan ən azı 3-ü:
- Stupor — psixomotor aktivlik yoxluğu, ətrafa cavabsızlıq.
- Katalepsiya — passiv induksiyaya qarşı duruşun saxlanılması.
- Vaxsal fleksibilite — ekzaminator tərəfindən induksiya edilən duruş "balmum" kimi saxlanılır.
- Mutizm — nitq yoxluğu və ya əhəmiyyətli azaltma.
- Neqativizm — təlimatlara və ya xarici stimullara qarşı muxalifət.
- Posturing — qeyri-iradi spontan duruşun saxlanılması (qravitasiyaya qarşı).
- Manerizm — adi davranışların qəribə karikaturası.
- Stereotipiya — qeyri-məqsədli təkrarlanan hərəkətlər.
- Aqitasiya — xarici stimuldan asılı olmayan.
- Qrimasing — üz əzələ ifadələri.
- Eholaliya — başqasının nitqinin təkrarlanması.
- Ekopraksiya — başqasının hərəkətlərinin təkrarlanması.
Ağırlıq formaları
- Retardə (stuporoz) katatoniya — hərəki azalma, mutizm dominant; əksər hallar.
- Eksitə (manik) katatoniya — yüksək agitasiya, autonom pozulma, hipertermiya.
- Malign katatoniya — eksitə forma ilə hipertermiya, autonom qeyri-sabitlik, CPK yüksək, mortalite riski — NMS ilə üst-üstə düşür; təcili tibbi vəziyyət.
6. Diaqnoz
6.1 Vahid diaqnostik meyarlar
DSM-5-TR-də 12 əlamətdən ≥ 3-ü; XBT-11-də müxtəlif kateqoriyalar üzrə eyni klinik əlamətlər.
6.2 Diaqnostik testlər
- Lorazepam çağırış testi: 1–2 mq IV/IM lorazepam → 10–30 dəq ərzində katatonik əlamətlərin əhəmiyyətli azalması diaqnozu təsdiqləyir (Bush G. et al. Acta Psychiatr Scand 1996).
- Bush-Francis Catatonia Rating Scale (BFCRS) — 23 maddəlik standartlaşdırılmış şkala; ilk 14 maddə skrining (≥ 2 əlamət — pozitiv).
6.3 Etioloji axtarış (mütləq)
- Tam qan, qaraciyər/böyrək, elektrolitlər (Na, K, Ca, Mg, P), qlükoza, ammonyak, CPK, troponin, tireoid, B12.
- Toksikoloji skrining.
- Sifilis, HIV.
- Beyin MRT.
- EEQ — non-convulsive status epilepticus istisnası.
- Lyumbal punksiya — ensefalit / autoimmun ensefalit şübhəsi (anti-NMDA-R, anti-LGI1 antikorları).
- ANA, lupus paneli.
6.4 Differensial diaqnostika
| Vəziyyət | Fərqləndirici əlamətlər |
|---|---|
| Neyrolepic Malign Sindrom (NMS) | Antipsixotik istifadəsi anamnezi; hipertermiya, rigidlik, CPK çox yüksək; klinik üst-üstə düşmə — bəziləri eyni spektrum hesab edir. |
| Serotonergic sindrom | Serotonergic preparat; hiperrefleksiya, mioklonus, hipertermiya. |
| Non-convulsive status epilepticus | EEQ — epileptik aktivlik. |
| Akinetik mutizm (frontal lobe pozulması) | Beyin MRT — frontal və ya bilateral talamik patologiya. |
| Lokomotor pozuntular (Parkinson, distoniya) | Spesifik neyroloji əlamətlər. |
| Autoimmun ensefalit | Anti-NMDA-R, anti-LGI1; CSF tapıntıları, MRT, EEQ atipik. |
| Hipo/hipertireoid kriz | TSH, T4. |
7. Müayinə və qiymətləndirmə
- BFCRS — ilkin göstəricilər və izləmə.
- Yuxarıdakı laborator və instrumental müayinələr — etioloji axtarış.
- Autonom funksiya (qan təzyiqi, nəbz, temperatura, sidik çıxışı) — xüsusilə malign formada.
- Komorbid əhval pozuntusu və psixotik simptom qiymətləndirməsi (sonra, pasiyent danışa biləndə).
8. Müalicə və müdaxilə
8.1 Ümumi prinsiplər (BAP 2023 · Fink-Taylor protokolu)
- Antipsixotikləri DAYANDIR — xüsusilə tipik və yüksək D2 antaqonisti (haloperidol, risperidon yüksək doza) — katatoniyani gücləndirə bilər, malign formaya keçirə bilər.
- Lorazepam birinci sıra — 1–2 mq IM/IV, ilkin reaksiya əsasında titrasiya; tipik effektiv doza 6–24 mq/gün; bəzi pasiyentlərdə 30+ mq tələb olunur. ~70–80% pasiyent cavab verir (Sienaert P. et al. Front Psychiatry 2014 icmal).
- EKT — refrakter hallar (lorazepama cavabsızlıq 48–72 saatda), malign katatoniya — birinci sıra, həyatxilas vasitə. NICE TA59 — katatoniyada güclü tövsiyə.
- Etioloji müalicə — paralel: əgər affektiv pozuntu fonundadırsa, əhval stabilizatoru (litium); şizofreniya kontekstində — atipik antipsixotik (klozapin və ya kvetiapin daha az riskli) lorazepamla birlikdə ehtiyatla.
- Autoimmun katatoniyada — immunoterapiya (IV steroid, IVIG, plazmaferez, ikinci sıra rituksimab).
- Dəstəkçi müalicə — hidratasiya, nutrisiya (NG tubing zəruri), DVT profilaktikası, dəri qulluğu, aspirasiya pnevmoniya profilaktikası.
- Malign katatoniyada — ICU; aqressiv hidratasiya, dantrolen, bromokriptin, EKT.
8.2 Mənbə-spesifik dəqiqləşdirmələr
- BAP 2023 (British Association for Psychopharmacology) Catatonia Consensus Guidelines — lorazepam birinci sıra; EKT refrakter və ya malign hallarda; antipsixotik istifadəsindən qaçınma və ya çox ehtiyatla.
- Fink M., Taylor M.A. Catatonia: A Clinician's Guide (2003) — klassik protokol; lorazepam test və yüksək doza lorazepam terapiyası.
- NICE TA59 — EKT katatoniyada açıq tövsiyə.
9. Metodikalar — qısa təsvir və mənbə
- Bush-Francis Catatonia Rating Scale (BFCRS)
- 23 maddəlik şkala; ilk 14 maddə skrining (≥ 2 pozitiv); 23 maddə şiddət. Bush G. et al. Acta Psychiatr Scand 1996.
- Lorazepam çağırış testi
- 1–2 mq IM/IV lorazepam administrasyasından 10–30 dəq sonra katatonik əlamətlərin azalması diaqnozu təsdiqləyir və terapiya planını istiqamətləndirir. Bush G. et al. 1996.
- EKT — Elektrokonvulsiv Terapiya
- Katatoniyada qızıl standart; UK ECT Review Group Lancet 2003 sübut bazası; NICE TA59. Tipik 6–12 seans, bilateral hədəf.
- İmmunoterapiya (autoimmun katatoniyada)
- IV metilprednizolon 1 q/gün × 5 gün → IVIG və/və ya plazmaferez; refrakter hallarda rituksimab, siklofosfamid. Graus F. et al. Lancet Neurol 2016 autoimmun ensefalit protokolu.
10. Mif və yanlış inanclar
Mif 1: "Katatoniya şizofreniyanın alt-tipidir"
Sübut: DSM-5 (2013) və XBT-11 (2019) — katatoniya transnozoloji sindrom kimi; şizofreniya alt-tipi statusu ləğv edilmişdir. Affektiv pozuntular kontekstində daha sıx (Fink & Taylor 2003).
Mif 2: "Katatonik pasiyent antipsixotiklə müalicə olunmalıdır"
Sübut: antipsixotik katatoniyani gücləndirə və malign formaya keçirə bilər. Birinci sıra — lorazepam, sonra EKT. Antipsixotik etioloji pozuntu üçün lazımdırsa, lorazepamla birlikdə ehtiyatla; atipik üstün (klozapin və ya kvetiapin).
Mif 3: "Katatonik pasiyent şüurunu itirmiş və ya komada-dır"
Sübut: əksər katatonik pasiyentlər ətrafdan tam xəbərdardır — mutizm və psixomotor pozulma şüur itkisi DEYİL. Pasiyent epizoddan sonra hər şeyi xatırlayır. Personalın söhbətləri pasiyentin yanında ehtiyatlı olmalıdır.
Mif 4: "Katatoniya nadir və ya tarixi vəziyyətdir, müasir psixiatriya da yoxdur"
Sübut: psixiatrik xəstəxanada qəbul olunan pasiyentlərin 7–15%-ində katatonik simptomlar (Fink & Taylor 2003); diaqnoz qoyulması məhdud — underdiagnosed sindromdur.
Mif 5: "Lorazepam yalnız sakitləşdirir, "həqiqi" müalicə vermir"
Sübut: lorazepam katatonik sindromun nüvə mexanizminə (GABA-erjik hipofunksiyaya) yönəlir; ~70–80% pasiyentdə dramatik və sürətli klinik bərpa.
Mif 6: "EKT katatoniyada təhlükəlidir və köhnəlmişdir"
Sübut: EKT katatoniyada qızıl standart, NICE TA59 açıq tövsiyə; malign katatoniyada həyat xilas edir.
Mif 7: "Pasiyenti danışmağa məcbur etmək lazımdır — psixoloji baryeri qırmaq"
Sübut: mutizm bioloji mənşəlidir, psixoloji "müqavimət" deyil; tələb pasiyentin distresini artırır, terapevtik faydalı deyil.
11. Proqnoz və izləmə
- Lorazepam və/və ya EKT-yə cavab — pasiyentlərin əksəriyyətində günlər-həftə ərzində tam bərpa.
- Etioloji pozuntu müalicə edilməsə residiv yüksək.
- Komplikasiyalar — uzun stupordan aspirasiya pnevmoniyası, DVT, dehidratasiya, dəri ülserləri.
- Malign katatoniya — mortalite 10–20% (müalicə olmadıqda).
- İzləmə — etioloji pozuntu kontekstində; residiv markerlərinin tanınması.
12. Mənbələr
- WHO. ICD-11. 6A40 Catatonia. 2024.
- APA. DSM-5-TR. 2022.
- Rogers J.P., Pollak T.A., Begum N. et al. Catatonia: demographic, clinical and laboratory associations. Psychol Med 2023 (BAP Guidelines).
- Fink M., Taylor M.A. Catatonia: A Clinician's Guide to Diagnosis and Treatment. Cambridge Univ Press; 2003.
- Bush G., Fink M., Petrides G. et al. Catatonia. I. Rating scale and standardized examination. Acta Psychiatr Scand 1996;93(2):129–136.
- Sienaert P., Dhossche D.M., Vancampfort D. et al. A clinical review of the treatment of catatonia. Front Psychiatry 2014;5:181.
- Graus F. et al. A clinical approach to diagnosis of autoimmune encephalitis. Lancet Neurol 2016;15(4):391–404.
- NICE TA59. Guidance on the use of electroconvulsive therapy. 2003 (reviewed).
- UK ECT Review Group. Lancet 2003;361(9360):799–808.