«Medical Review of Reviews» üçün ön söz

«MEDICAL REVIEW OF REVIEWS» üçün ÖN SÖZ, Cild. XXXVI, 1930.

Dr. Feigenbaum, öz üzərinə götürdüyü jurnal üçün bir neçə söz yazmağı mənə təklif etdi və mən də bu fürsətdən istifadə edərək onun fəaliyyətinə ən yaxşı uğurlar arzulayıram.

Mən tez-tez eşidirəm ki, psixoanaliz ABŞ-da çox populyardır və orada Avropadakı kimi israrlı müqavimətlə qarşılaşmır. Buna olan məmnuniyyətim bir neçə amillə kölgələnir. Mənə elə gəlir ki, psixoanaliz adının Amerikada populyar olması nə məsələyə qarşı dostça münasibət, nə də onun qavranılmasının xüsusi yayılması və ya dərinləşməsi deməkdir. Birinciyə sübut kimi, Amerikada bütün elmi və psevdo-elmi təşəbbüslər üçün pul vəsaitləri asanlıqla və bol miqdarda tapıla bilsə də, bizim psixoanalitik institutlarımız üçün heç vaxt dəstək əldə edilə bilməmişdir. İkinci müddəanı da sübut etmək çətin deyil. Amerikada bir neçə bacarıqlı analitik və ən azı Dr. A. A. Brill kimi bir avtoritet olsa da, bu geniş ölkədən elmimizə edilən töhfələr azdır və çox az yenilik gətirir. Psixiatrlar və nevroloqlar psixoanalizi tez-tez bir terapiya üsulu kimi istifadə edirlər, lakin adətən onun elmi problemlərinə və mədəni əhəmiyyətinə az maraq göstərirlər. Amerikalı həkimlər və müəlliflər arasında psixoanalizə çox kifayətsiz tanışlıq xüsusilə tez-tez görünür, belə ki, onlar yalnız onun adını və bir neçə şüarını bilirlər, lakin bu, onların mühakiməsindəki əminliyi pozmur. Onlar eyni zamanda psixoanalizi, ondan inkişaf etmiş ola bilən, lakin bu gün onunla uzlaşmayan digər təlim sistemləri ilə bir yerə qoyurlar. Və ya psixoanaliz və digər elementlərdən bir qarışıq yaradırlar və bu yanaşmanı öz geniş fikirliliyinin sübutu kimi təqdim edirlər, halbuki bu, yalnız onların mühakimə qabiliyyətinin çatışmazlığını sübut edir.

Mənim təəssüflə qeyd etdiyim bu pisliklərin çoxu, şübhəsiz, Amerikada təhsil və hazırlığı qısaltmaq və mümkün qədər tez praktik tətbiqə keçmək istiqamətində ümumi təmayül olması faktından irəli gəlir. Həmçinin, psixoanaliz kimi bir mövzunu orijinal mənbələrdən deyil, ikincil, çox vaxt keyfiyyətsiz təsvirlərdən öyrənməyə üstünlük verilir. Bu zaman dərinlik mütləq zərər çəkir.

Ümid edilir ki, Dr. Feigenbaumun öz «Review» jurnalında dərc etməyi planlaşdırdığı işlər kimi əsərlər Amerikada psixoanalizə marağı güclü şəkildə inkişaf etdirəcəkdir.