29 avqust 1888 — ümumi praktikadan imtina və təlqin kitabı barədə

Vyana.

Hörmətli dost:

Mən uzun müddət susdum, ancaq sonda məktubum kifayət qədər təsirli olacaq: kitab, məqalə və foto, – məktuba əlavə kimi bundan çoxunu gözləyə bilməzdiniz. Sizin öz məktubunuzda uzun müddət ağlım üçün qida olmuş və müzakirə etmək istədiyim çox şey var idi.

Qeyd-şərtsiz bəyan edirəm ki, siz haqsınız, ancaq mən yazdığınız şeyi edə bilmərəm. İxtisas üzrə işləmək yerinə ümumi praktikaya keçmək, onun bütün mümkün imkanlarından istifadə etmək və xəstəni tam təqib etmək — şübhəsiz ki, şəxsi məmnunluğu və maddi rifahı təmin edən yeganə yoldur; ancaq mənim üçün bunun üçün çox gecdir.

Mən ümumi praktika həkimi üçün kifayət qədər hazır deyiləm, tibbi inkişafımda əziyyətlə düzəltdiyim boşluqlar var. Nəticə olaraq, nevropatoloq olmaq üçün lazım olan qədər öyrənmişəm. İndi isə mənə bu inkişafı davam etdirmək üçün — doğrudur, gənclik deyil — vaxt və müstəqillik çatmır. Keçən qış son dərəcə məşğul idim və özümə və çox böyük ailəmə yaşamaq üçün lazım olan qədər qazanırdım, bəli, hər hansı bir şey öyrənməyə vaxtım yox idi. Yay kifayət qədər pis keçdi, sərbəst vaxt çox idi, ancaq onu ümumi əhvalı korlayan narahatlıqlar müşayiət edirdi. Bundan başqa, çox şeyin qurban verildiyi tədqiqat vərdişi, öyrənən şəxsə təklif olunanlardan narazılığım, incəliklərə varmaq və tənqidi mühakiməyə müraciət etmək ehtiyacım – öyrənməyə son dərəcə mane olur. Vyanadakı ümumi ab-hava iradəni möhkəmləndirməyə, ya da sizin, berlinlilərin xas olan uğura inamı tərbiyə etməyə az kömək edir; yetkin bir insan isə bu inam olmadan öz varlığının əsaslarını dəyişmək barədə düşünə bilməz. Belə görünür ki, mən olduğum kimi qalmalıyam, ancaq işlərin vəziyyətinin düzgünlüyü barədə heç bir illüziyam yoxdur.

Qalan şeylər barədə. Fotoşəkli göndərirəm, çünki istəyinizi xatırlayıram; keçən dəfə Vyanada bunu yerinə yetirə bilməmişdim. Təlqin kitabına gəldikdə isə, bu hekayəni bilirsiniz. Mən bu işə çox könülsüz başladım və yalnız ona görə ki, yaxın illərdə sinir xəstəlikləri üzrə mütəxəssislərin praktikasına, şübhəsiz, dərin təsir göstərəcək bir mövzuya öz töhfəmi verim. Mən Bernhaymın baxışlarını bölüşmürəm, onlar mənə birtərəfli görünür, buna görə də ön sözdə Şarkonun1 nöqteyi-nəzərini müdafiə etməyə çalışdım — nə qədər bacarıqla etdiyimi bilmirəm, ancaq əminəm ki, uğursuz oldu. Təlqinçilik (yəni Bernhaymın müalicəvi-təlqin nəzəriyyəsi) alman həkimlərini adi şəkildə sehrləyir; axı onlara öz əsas iş nəzəriyyələrindən — [isterik] simulyasiya nəzəriyyəsindən — təlqin nəzəriyyəsinə o qədər də uzaq getmək lazım deyil. Heç nə bilmədiyi bir mövzuda özünün adi lovğa-qəzəbli tərzində hökmran danışan Meynerti3 tənqid edərkən özümü saxlamağa məcbur oldum, çünki bütün dostlarım bunda israr edirdilər. Buna baxmayaraq, hətta yazdığım şey də onlara cəsarətli görünür. Mən özümü zərbə altına qoydum.

Nəhayət, «İsterik və orqanik ifliclər» əsərini tamamlamağa yaxınlaşıram və bu, məni sevindirir. Villaretin [məcmuəsinə] verdiyim töhfə gözlədiyim qədər həcmli çıxmadı. Beyin anatomiyası üzrə məqalə xeyli ixtisar edildi; nevrologiya üzrə bir neçə başqa pis məqalə isə mənim deyil! Bütün cildin elmi dəyəri o qədər də böyük deyil.

«Baş-beyin anatomiyası» hələ də yetişir, siz mənə yeni ideyalarınızı danışdığınız vaxtdakı kimi. Elmi işimin vəziyyəti budur. Qalan hər şey yaxşı gedir. İyulun əvvəlindən arvadım və uşaq [kəndi] Maria Şuts, Zemmerinqdə idilər, mən də orada bir həftə keçirməyi planlaşdırıram. Balaca qızım gözəl inkişaf edir.

Sizin köməkçinizin olduğunu eşitməyə sevindim. Çox güman ki, bu məktub sizi Berlində tapmayacaq. İşlə özünüzü yormayın — mən bunu sizə hər gün xatırlatmaq istərdim. Özünüzü qoruyun və dostluq hissləri ilə mənə düşünsəniz sizə səmimi qəlbdən bağlı olan dr. Ziqm. Freyd barədə.