29 dekabr 1897 — qara böcək və qorxu hücumu barədə

Vyana, 29. 12. 97. Əziz Vilhelm! ... İlk günlərdə mənə dərhal kiçik bir yozum təsadüf etdi. Tanıdığın cənab E. 10 yaşında ikən, tutmağa çalışdığı qara böcəyin buna razı olmadığı bir vaxtda bir təşviş hücumuna düşmüşdü. Bu hücumun yozumu indiyə qədər qaranlıq qalmışdı. İndi o, “Qərarsızlıq” fəslinə gəlib çıxır, nənənin xala ilə o vaxt artıq vəfat etmiş ananın evliliyi barədə söhbətini təkrarlayır; bu söhbətdən aydın olur ki, onlar qərar verməkdə bir qədər uzun tərəddüd ediblər; birdən aylardır adı çəkilməyən həmin qara böcəyə keçir, ondan Mari böcəyinə (anasının adı Mari idi), sonra ucadan gülür və bu gülüşü zooloqların bu böcəyin ləkələrinin sayına görə septempunctata və s. adlandırdıqları, halbuki o həmişə eyni heyvan olduğu barədəki qeydlə kifayətsiz izah edir. Sonra söhbəti kəsirik və növbəti seansdan əvvəl o mənə deyir ki, böcəyin yozumu ağlına gəlib. Yəni: Que faire? — Qərarsızlıq. ...

Bizdə bir qadına "zərif bir böcək" deyə biləcəyimiz, sənə məlum olmalıdır. Onun uşaq dayəsi və ilk sevgilisi fransız idi; əslində o, alman dilindən əvvəl fransızca danışmağı öyrənmişdi. Yadındadır ki, bizim “Hineinstecken”, “Abort” və s. sözlərinin işlədilməsi mövzusunda olan söhbətlərimiz! İndi sol əlliliyin amansız dərəcədə ciddi yoxlanılması üçün çoxlu material arzulayıram. İynə və ip artıq məndə var.

Yeri gəlmişkən, bununla əlaqəli sual uzun müddətdən sonra birincidir ki, bizim hər ikimizin ilkin prosesin mövzusu (əvvəlki məktuba bax) qoyulur qabaqcadan duyğular (Ahnungen) və meyllər (Neigungen) eyni yoldan getmir. İndi yeni ilin mübarək olsun və 1898-də çox görüşmək ümidi ilə!