14 avqust 1897 — imtina və kədər barədə

67 Aussee, 14. 8. 97.

Əziz Vilhelm!

Dünənki imtina ilə yaxşı bir iş etdiyimi özümə xatırlatmalıyam, əks halda çox kədərlənərəm. Amma məncə, bu, həqiqətən də belə idi.

Bu dəfə mənim hekayələrimdən heç nə itirməyəcəksən. Daxilim qaynaşıb, heç nəyi tamamlamamışam; psixologiyadan çox məmnunam, nevrotikada isə ağır şübhələrlə əzilirəm, çox düşünməkdən bezmişəm və başımda və hisslərimdəki qarışıqlığı yatırmağı burada bacarmadım; bunun üçün əvvəlcə İtaliya lazımdır.

Burada artıq çox şənləşdikdən sonra, indi qəzəbli bir dövr keçirirəm. Əsas xəstəm, məşğul olduğum, mən özüməm. Mənim kiçik, amma işlə çox yüksəlmiş isteriyam bir az daha həll olundu. Başqaları hələ də içindədir. Mənim əhvalım ilk növbədə bundan asılıdır. Təhlil hər hansı digərindən daha çətindir. Məhz bu, mənə əldə edilənləri təqdim etmək və çatdırmaq üçün psixi qüvvə verir.

228 Psixoanalizin Başlanğıcından indiyə qədər qazanılmış olan şeyi ləngidir. Amma inanıram ki, bu edilməlidir və bu, mənim işlərimdə zəruri bir ara mərhələdir.

Hər ikinizi səmimi qəlbdən salamlayıram. Qısa peşmanlıqdan sonra, tezliklə yeni bir gözlənti gəlsin.

Sənin Sigm.