Klinik Psixiatriya

Uzanmış yas pozuntusu

XBT-10F43.8Ağır stressə qarşı digər reaksiyalar
DSM-5-TRF43.81Uzanmış yas pozuntusu

1. Tərif və nozologiya

Uzanmış yas pozuntusu (XBT-11: 6B42 Prolonged Grief Disorder; DSM-5-TR: F43.81 — 2022-ci ildə əlavə edilib) — yaxın şəxsin itkisindən sonra, mədəni və dini gözləntilərdən daha uzun davam edən və əhəmiyyətli funksional pozulma yaradan kədər və məşğuliyyət pozuntusudur.

Normal yasdan fərqi: müddət, intensivlik və funksional yük; klinik diaqnoz spesifik müddət (XBT-11: ≥ 6 ay; DSM-5-TR: yetkinlərdə ≥ 12 ay, uşaqlarda ≥ 6 ay) və simptom profilinə əsaslanır.

2. Tarixçə

  • Lindemann E. (1944) — kəskin yas dinamikası tədqiqatları.
  • Bowlby J. (1980) — bağlanma və yas.
  • Prigerson H.G. və b. (1995–2009) — «Ağırlaşmış yas» / «Uzanmış yas» konsepsiyası; diaqnostik meyarların inkişafı.
  • XBT-11 (2019) — ilk dəfə rəsmi kateqoriya kimi daxil edilmişdir.
  • DSM-5-TR (2022) — «Uzanmış yas pozuntusu» rəsmi diaqnoz kimi əlavə edilmişdir.

3. Epidemiologiya

  • Yaxın şəxsin itkisindən sonra uzanmış yasın inkişafı: ümumi əhalidə 7–10%, zorakı ölüm halında 49% (Djelantik A.A.A.M.J. və b. J Affect Disord 2020).
  • Cins: qadınlarda yüksək.
  • Risk amilləri: gənc yaşda itki, qəfil və ya zorakı ölüm, övlad itkisi, narahat və qeyri-sabit (ambivalent) bağlanma.
  • COVID-19 pandemiyası — uzanmış yas yayılmasını artıra bilər (Eisma M.C. və b. 2020).

4. Etiologiya və patogenez

  • Bağlanma nəzəriyyəsi — yaxın bağlanmış şəxsdən ayrılmanın koqnitiv emalında pozulma.
  • Neyrobioloji — itirilmiş bağlanmaya həsrətlə bağlı mükafat (reward) dövrünün aktivasiyası (O’Konnor M.F. funksional maqnit rezonans tomoqrafiyası (fMRT) tədqiqatları).
  • Koqnitiv — «ilişib qalmış» düşüncələr, sağlam mənalandırmanın olmaması.

5. Klinik təzahürlər

  • Davamlı, intensiv «həsrət» (yearning) və ya mərhumla məşğuliyyət.
  • Aşağıdakı simptomlardan bir neçəsi davamlı olaraq müşahidə olunur (DSM-5-TR üzrə ən azı üçü):
    • Mənlik hissinin pozulması («özümün bir hissəsi ölüb»);
    • İtkini qəbul etməkdə çətinlik;
    • İtkilə bağlı emosional ağrı (kədər, qəzəb, günah);
    • Həyatın mənasının itməsi;
    • Emosional keyləşmə;
    • Sosial fəaliyyətlərdən qaçınma;
    • Münasibətləri saxlamaqda çətinlik.

6. Diaqnoz

6.1 Vahid diaqnostik meyarlar

A. Yaxın şəxsin (partner, valideyn, övlad, qardaş-bacı, yaxın dost) ölümü.

B. İtkidən sonra ≥ 6 ay (XBT-11) / ≥ 12 ay (DSM-5-TR: yetkinlərdə ≥ 12 ay, uşaqlarda ≥ 6 ay) davam edən intensiv həsrət və ya itirilən şəxsə davamlı məşğuliyyət.

C. Aşağıdakı simptomlardan ≥ 3-ü:

  1. Mənlik hissinin pozulması;
  2. İtkini qəbul etmə çətinliyi;
  3. Xatırlatma stimullarından qaçınma;
  4. İntensiv emosional ağrı;
  5. Sosial və ya başqa fəaliyyətlərə yenidən qayıtma çətinliyi;
  6. Emosional keyləşmə;
  7. Həyatın mənasız olması hissi;
  8. Tək və izolyasiya hissi.

D. Müddət və intensivlik mədəni, sosial və ya dini normalardan əhəmiyyətli dərəcədə artıqdır.

E. Əhəmiyyətli funksional pozulma.

6.2 Mənbələr arasında fərqlər

  • XBT-11 — ≥ 6 ay müddət.
  • DSM-5-TR (2022 yenilənməsi) — yetkində ≥ 12 ay, uşaqda ≥ 6 ay; ən azı 1 əsas simptom (intensiv həsrət və ya məşğuliyyət) + ≥ 3 əlavə simptom.
  • NICE uzanmış yas üçün ayrı göstəriş vermir; ümumi yasın idarə edilməsi prinsipləri tətbiq olunur.

6.3 Diaqnostika alqoritmi

  1. Klinik müsahibə — itki tarixçəsi, simptom profili, mədəni kontekst.
  2. Şkala — Uzanmış Yas Pozuntusu Şkalası-13 (PG-13, Prigerson H.G.).
  3. Komorbidlik (TDP, PTSP — yas kontekstində fərqlənmə vacibdir).
  4. İntihar riski (yası olan pasiyentlərdə yüksəkdir).

6.4 Differensial diaqnostika

Vəziyyət Fərqləndirici əlamətlər
Normal yas «Dalğavari» gediş; sosial funksionallıq saxlanılır; müddət mədəni norma daxilində.
TDP (6A70/6A71) Anhedoniya, dəyərsizlik, intihar fikirləri özünə yönəlmişdir; yas isə əsasən itki məzmunlu olur.
PTSP (6B40) Travma və intruzivlər; uzanmış yasda intruziv xatirələr müsbət məzmunlu ola bilər.
Uyğunlaşma pozuntusu (6B43) Stress amili itki olmaya bilər; daha qısa müddət.

7. Müayinə və qiymətləndirmə

  • PG-13 (Uzanmış Yas Pozuntusu Şkalası-13, Prigerson H.G.) və onun PG-13-R versiyası.
  • Ağırlaşmış yas anketi (ing. Inventory of Complicated Grief, ICG) 19 maddədən ibarətdir.
  • PHQ-9, C-SSRS komorbidlik.

8. Müalicə

  1. Birinci sıra: Ağırlaşmış yas müalicəsi (ing. CGT — Complicated Grief Treatment, Shear M.K.) — 16 seans; psixoedukasiya, imaqinal və situativ ekspozisiya, müsbət xatirələrin yenidən qurulması, gələcəyə yönlənmə. Sübut: Shear M.K. və b. JAMA 2005 RKİ — şəxslərarası terapiyadan üstün.
  2. Yas üçün uyğunlaşdırılmış KDT — Boelen P.A. modeli; koqnitiv yenidən strukturlaşdırma + ekspozisiya.
  3. Farmakoterapiya: sübut bazası məhduddur. Komorbid TDP üçün SSGİ. CGT + sitalopram müqayisəsi (Shear və b. JAMA Psychiatry 2016) — CGT tək başına və CGT+sitalopram kombinasiyası oxşar dərəcədə təsirli; sitalopram tək başına plasebodan üstün deyil.
  4. Ailə və qrup dəstəyi.
  5. İntihar riskinin izlənməsi.

8.1 Müalicə metodikaları

  1. Ağırlaşmış Yas Müalicəsi (ing. CGT — Complicated Grief Treatment) — Şir (Shear M.K.) — 16 seansdan ibarət standartlaşdırılmış protokol; «itkiyə yönəlmiş» və «bərpaya yönəlmiş» iş; imaqinal və situativ ekspozisiya, müsbət xatirələr, gələcəyə yönəlmə. Sübut: Shear M.K. və b. JAMA 2005, JAMA Psychiatry 2016 RKİ.
  2. Uzanmış Yas Şkalası (ing. PG-13 — Prolonged Grief-13) — Priqerson (Prigerson H.G.) — 13 maddəlik şkala; klinik və əhali üzrə skrininq; PG-13-R yeniləməsi.
  3. Ağırlaşmış Yas Anketi (ing. Inventory of Complicated Grief, ICG) — 19 maddə.

8.2 Mənbələr arasında fərqlər

  • Shear M.K. icmalları və RKİ-ləri — CGT qızıl standart.
  • Wittouck C. və b. Clin Psychol Rev 2011 meta-analiz — uzanmış yasda yas-spesifik müdaxilələr universal yas dəstəyindən üstündür.

9. Proqnoz

  • CGT ilə əksər pasiyentlərdə əhəmiyyətli yaxşılaşma müşahidə olunur.
  • Müalicəsiz xronikləşmə və komorbid TDP/PTSP inkişafı.

10. Miflər və yanlış inanclar

Mif 1: «Yas həmişə „5 mərhələdən“ keçir — inkar, qəzəb, sövdələşmə, depressiya, qəbul»

Sübut: Kübler-Ross modeli geniş yayılsa da, elmi əsası olmayan konsepsiyadır; sistemli sübut bazası yoxdur; yas qeyri-xətti və fərdi prosesdir.

Mif 2: «Uzanmış yas — patoloji kimi təqdim edilmiş normal kədərdir, müalicə tələb etmir»

Sübut: klinik diaqnoz müddət və funksional pozulma əsasında qoyulur; sübuta əsaslanan müdaxilələr əhəmiyyətli dərəcədə faydalıdır.

Mif 3: «Antidepressantlar uzanmış yas üçün birinci sıra vasitədir»

Sübut: Shear JAMA Psychiatry 2016 — CGT birinci sıra; sitalopram plasebodan üstün deyil; yalnız komorbid TDP-də SSGİ.

Mif 4: «Vaxt bütün yaraları sağaldır — sadəcə gözləmək lazımdır»

Sübut: əksər insanlar tədricən uyğunlaşır, lakin 7–10% uzanmış yas inkişaf edir; müalicə olmadıqda xronikləşmə baş verir.

Mif 5: «Yas haqqında danışmaq pasiyentə zərərlidir»

Sübut: sübutlu müdaxilələr (CGT) məhz yas məzmunu ilə strukturlaşdırılmış formada işləyir; qaçınma uzanmış yası gücləndirir.

Mif 6: «Sosial rituallar (ehsan, anma) zərərlidir — pasiyentin itkidən ayrılmasına imkan vermir»

Sübut: mədəni və dini rituallar yas prosesini dəstəkləyir; klinik müdaxilədə mədəni hörmət vacib komponentdir.

11. Mənbələr

  1. Ümumdünya Səhiyyə Təşkilatı (ÜST). XBT-11. 6B42 Uzanmış yas pozuntusu. 2024.
  2. Amerika Psixiatriya Assosiasiyası (APA). DSM-5-TR. 2022.
  3. Şir M.K., Frank E., Houk P.R., Reynolds C.F. Mürəkkəb kədərin müalicəsi: randomizə edilmiş nəzarətli sınaq. «JAMA». 2005;293(21):2601–2608.
  4. Şir M.K. və b. Mürəkkəb kədərin müalicəsinin optimallaşdırılması: randomizə edilmiş klinik sınaq. «JAMA Psixiatriyası» (JAMA Psychiatry). 2016;73(7):685–694.
  5. Priqerson H.Q. və b. Uzanmış yas pozuntusu: DSM-V və XBT-11 üçün təklif edilmiş meyarların psixometrik etibarlılıq yoxlanışı (validasiya). «PLoS Med». 2009;6(8):e1000121.
  6. Lundorff M. və b. Yetkinlərdə itki ilə əlaqədar uzanmış yas pozuntusunun yayılması: sistematik icmal və meta-analiz. «J Affect Disord». 2017;212:138–149.
  7. Vittouk K. və b. Mürəkkəb kədərin profilaktikası və müalicəsi: meta-analiz. «Clin Psychol Rev». 2011;31(1):69–78.
  8. Bulen P.A., van den Hout M.A., van den Bout Y. Mürəkkəb kədərin koqnitiv-davranış konseptuallaşdırılması. «Clin Psychol Sci Pract». 2006;13(2):109–128.
  9. O’Konnor M.F., Vellisch D.K., Stanton A.L. və b. Sevgi həsrətimi? Uzanan kədər beynin mükafat mərkəzini aktivləşdirir. «Neyroimac» (Neuroimage). 2008;42(2):969–972.
  10. Eysma M.K., Bulen P.A., Lenferink L.İ.M. Koronavirus (COVID-19) pandemiyasından sonra uzanmış yas pozuntusu. «Psixiatriya Tədqiqatları» (Psychiatry Res). 2020;288:113031.