ICD-116B84

PİKA

Pica
ICD-10F98.3Bebeklik veya çocukluk dönemi pikası
DSM-5-TRF98.3 / F50.89Pika

1. Tanım ve nozoloji

Pika (ICD-11: 6B84; DSM-5-TR: F98.3) — gıda olarak kabul edilmeyen, besin değeri olmayan maddelerin (kil, saç, kağıt, sabun, metal, taş) sürekli (≥ 1 ay) alımı — gelişim yaşı için uygun olmayan derecede.

2. Tarihçe

  • “Pica” — Latince “saksağan” sözcüğünden (saksağan her şeyi yer).
  • DSM-III (1980) — çocukluk bozukluğu olarak.
  • DSM-5 (2013) — tüm yaşlarda tanı mümkün.

3. Epidemiyoloji

  • Yaygınlık: Çocuklarda %4–26, zihinsel engellilerde yüksek, gebelikte kadınlarda %8–65, demir eksikliği anemisinde.
  • Komorbidite: otizm, entelektüel yetersizlik, demir eksikliği, yetişkin malabsorbsiyonu.

4. Etiyoloji ve patogenez

  • Nutrisyonel eksiklikler (demir, çinko) — bazı hastalarda pika madde yenmesi sonucu azalmaya da yol açabilir.
  • Nörogelişimsel bozukluklar (otizm, İD).
  • Gebelik — fizyolojik ve mikrobesin.
  • Kültürel — bazı geleneklerde kil tüketimi (geophagy).

5. Klinik özellikler

  • Jeofaji (kil, toprak), trikofaji (saç), pagofaji (buz), amilofaji (nişasta), plumbofaji (boya — kurşun riski).
  • Komplikasyonlar: intestinal obstrüksiyon (trikobezoar), kurşun zehirlenmesi, paraziter enfeksiyon, diş hasarı, perforasyon.

6. Tanı

6.1 Birleşik tanı ölçütleri

A. Besleyici değeri olmayan maddelerin sürekli alımı ≥ 1 ay.

B. Davranış gelişimsel yaşa uygun değil (≥ 2 yaş).

C. Kültürel veya sosyal olarak kabul edilmiş bir pratik değil.

D. Başka bir ruhsal bozukluk, tıbbi durum bağlamında ortaya çıkıyorsa — tanı eklenmesi gerekir (özellikle İD ve OSB'de).

6.2 Kaynağa özgü belirlemeler

  • DSM-5-TR en az 1 aylık süre ister; ICD-11’de süre ölçütü yoktur — “klinik ilgi gerektirecek kadar sürekli ya da ağır” denir. Gelişimsel yaş ≈2 yıl her ikisinde aynıdır.

6.3 Tanı algoritması

  1. Görüşme + gözlem.
  2. Laboratuvar — tam kan, ferritin, demir, kurşun düzeyi, çinko.
  3. Abdominal görüntüleme (obstrüksiyon).
  4. Nörogelişimsel değerlendirme.

6.4 Ayırıcı tanı

DurumAyırt edici
OKB (6B20)Obsesyon temellidir.
Yapay bozukluk (6D50)Kazanç motivasyonu.
Anoreksiya tıkınırcasına yeme tipi (6B80)Beden imajı.
Kültürel beslenme pratiğiKontekst.

7. Muayene ve değerlendirme

  • Demir, kurşun, çinko, parazit testleri.
  • Batın grafisi / USG.

8. Tedavi

  1. Nutrisyonel eksikliğin düzeltilmesi (demir, çinko).
  2. Davranış müdahalesi — habit reversal, çevre modifikasyonu, alternatif uyaranlar.
  3. Entelektüel yetersizlik ve OSB zemininde — fonksiyonel davranış analizi ve ABA temelli yaklaşım.
  4. Komplikasyonların tıbbi yönetimi (kurşun zehirlenmesi — şelasyon yalnızca belirli endikasyonda).
  5. Gebelikte — beslenme desteği.

Kaynağa özgü belirlemeler

  • AAP — çocuklarda pika değerlendirmesi ve kurşun taraması.

Tedavi metodolojileri

  1. İşlevsel Davranış Analizi (FBA) — Davranışın tetikleyicisi ve sürdürücüsünün tanımlanması.
  2. Çevre Modifikasyonu — Gıda dışı maddelere erişimin kısıtlanması.
  3. Nutrisional Düzeltme — Demir, çinko, vitamin takviyeleri.
  4. ABA temelli müdahale — İD ve OSB'de.

9. Prognoz

  • Çocuklarda nütrisyonel düzeltme ve davranış müdahalesi ile remisyon.
  • İD/OSB zemininde devam edebilir; uzun süreli izlem.

10. Mit ve yanlış inançlar

Efsane 1: “Pika sadece çocuğun ‘keşfetme’ davranışıdır”

Kanıt: 2 yaşa kadar genel gelişim parçası; sonraki devam etmesi kliniktir ve komplikasyon riski yaratır.

Efsane 2: “Kurşun zehirlenmesi herkes için şelasyon gerektirir”

Kanıt: şelasyon yalnızca onaylanmış yüksek düzeyde (BLL ≥ 45 µg/dl tipik); düşük düzeylerde çevre düzeltmesi birinci sıra.

Efsane 3: “Hamilelikte pika 'çocuğun isteği'dir, müdahale gerektirmez”

Kanıt: demir veya diğer eksiklik belirtecidir; nütrisyonel düzeltme önerilir.

Efsane 4: “İD/OSB hastasında pika ‘kaçınılmazdır’”

Kanıt: davranış müdahaleleri (ABA, FBA) etkilidir; “kaçınılmaz” açıklama trikobezoar, obstrüksiyon gibi ağır komplikasyonlara yol açar.

11. Kaynaklar

  1. WHO. ICD-11. 6B84 Pica. 2024.
  2. APA. DSM-5-TR. 2022.
  3. Young S.L. Pica in pregnancy: new ideas about an old condition. Annu Rev Nutr 2010;30:403–422.
  4. Hyman S.L. et al. AAP 2020 Clinical Report (ASD). Pediatrics 2020;145(1):e20193447.

Kitabın siparişi

Kitap basılı yayına hazırlanıyor. İlk okuyucular arasında olmak istiyorsanız bilgilerinizi bırakın — yayınlandığı anda hemen sizinle iletişime geçeceğiz.