| ICD-117A20 | NARKOLEPSİNarcolepsy |
| ICD-10G47.4 | Narkolepsi ve katapleksi |
| DSM-5-TRG47.4xx | Narkolepsi |
1. Tanım ve nozoloji
Narkolepsi (ICD-11: 7A20; DSM-5-TR: G47.4xx) — gündüz karşı konulamaz uyku epizodları; iki tip: Tip 1 (katapleksi ile, oreksin-A/hipokretin defisiti) ve Tip 2 (katapleksi olmadan).
2. Tarihçe
- Gélineau J.B. (1880) — narkolepsi terimi.
- Mignot E. et al. (2000) — oreksin/hipokretin sisteminin keşfi narkolepsi etiyolojisinde.
3. Epidemiyoloji
- Yaygınlık: 25–50/100 000.
- Başlangıç: 10–25 yaş (bimodal).
- Komorbidite: OSA, depresif semptomlar, OKB.
4. Etiyoloji ve patogenez
- Tip 1 — oreksin-A nöronlarının autoimmune hasarı (CSF oreksin < 110 pg/ml); HLA-DQB1*06:02 kuvvetli ilişki.
- H1N1 aşısı (Pandemrix, 2009) — İskandinav ülkelerinde narkolepsi tip 1 insidans artışı (Miller E. BMJ 2013).
- Tip 2 — etiyoloji tam olarak bilinmiyor.
5. Klinik özellikler
Klasik tetrada
- Gündüz aşırı uykululuk hali (EDS) — kaçınılmaz uyku atakları.
- Katapleksi (Tip 1) — ani kısmi veya tam kas tonusu kaybı emosyonel tetikleyici ile (gülmek, sinirlenmek); bilinç korunur.
- Uyku paralizisi — uykuya dalma veya uyanma geçişinde hareket edememe.
- Hipnagojik/hipnopompik halüsinasyonlar — uyku geçişinde görsel/işitsel halüsinasyonlar.
Tamamlanmış tetrad nadir; EDS ana özellik.
6. Tanı
6.1 Birleşik tanı ölçütleri
A. EDS ≥ 3 ay.
B. MSLT — ortalama uyku latansı ≤ 8 dak + ≥ 2 SOREMP (Uyku Başlangıç REM Periyodu); ya da CSF oreksin-A < 110 pg/ml.
C. Tip 1 — katapleksi + oreksin defisiti; Tip 2 — katapleksi yok, oreksin normal.
6.2 Kaynağa özgü belirlemeler
- ICSD-3 (International Classification of Sleep Disorders) — AASM.
- HLA tiplendirmesi ve BOS oreksin — atipik durumda.
6.3 Tanı algoritması
- Klinik görüşme.
- PSG (gece) + MSLT (gündüz) — altın standarttır.
- CSF oreksin — seçici.
- HLA-DQB1*06:02 — destekleyici.
6.4 Ayırıcı tanı
| Durum | Ayırt edici |
|---|---|
| İdiyopatik hipersomni (7A21) | SOREMP < 2. |
| OSA (7A41) | AHI yüksek. |
| Nöbet | Bilinç kaybı; EEG |
| Sinkop | Kardiyovasküler neden. |
| Fonksiyonel/psikojen | Tipik klinik model ve PSG/MSLT sonuçlarıyla uyumsuzluk. |
7. Muayene ve değerlendirme
- Epworth.
- PSG + MSLT.
- CSF oreksin, HLA-DQB1*06:02.
8. Tedavi
- EDS: modafinil, armodafinil, solriamfetol, pitolisant; stimülanlar (metilfenidat, amfetamin) refrakter durumda.
- Katapleksi: Sodyum oksibat (Xyrem) — altın standart; yeni — kalsiyum/magnezyum/potasyum/sodyum oksibat (Xywav, FDA 2020, düşük sodyum); SSRI/SNRI (venlafaksin, fluoksetin); pitolisant.
- Davranış — planlı gündüz uykuları (15–20 dk).
- Sürücülük kısıtlaması EDS varsa.
Kaynağa özgü belirlemeler
- AASM Treatment Guidelines (Maski 2021).
- FDA onayları — pitolisant 2019, solriamfetol 2019, Xywav 2020.
Tedavi metodolojileri
- Sodyum Oksibat (Xyrem/Xywav) — GHB; gece 2 dozda; katapleksi ve EDS üzerine etki.
- Modafinil/Armodafinil — EDS için birinci sıra.
- Pitolisant — H3 reseptör antagonisti; EDS ve katapleksi.
- SSRI/SNRI Katapleksi için — Venlafaksin, fluoksetin off-label.
- MSLT — SOREMP ≥ 2 tanısal.
9. Prognoz
- Kronik; farmakoterapi ile fonksiyonel iyileşme.
- Komorbidite (MDD, OSA) müdahalesi önemlidir.
10. Mit ve yanlış inançlar
Efsane 1: “Narkolepsi tek başına EDS'dir”
Kanıt: tetrad (EDS + katapleksi + paralizi + halüsinasyon); MSLT'de SOREMP ayırt edici.
Efsane 2: “Katapleksi nöbettir”
Kanıt: Bilinç korunur; EEG epileptik aktivite yok; duygusal tetikleyici.
Efsane 3: “H1N1 aşısı narkolepsi yaratır — aşılardan kaçınmak gerek”
Kanıt: Spesifik Pandemrix (2009 İskandinavya) ile risk gösterilmiştir; diğer aşılar güvenlidir; genel aşıdan kaçınma önerilmez.
Efsane 4: “Hasta araba kullanabilir”
Kanıt: EDS'li narkoleptik hastada sürücülük kısıtlanmalıdır.
11. Kaynaklar
- WHO. ICD-11. 7A20 Narcolepsy. 2024.
- APA. DSM-5-TR. 2022.
- Maski K. et al. AASM CPG. J Clin Sleep Med 2021;17(9):1881–1893.
- Miller E. et al. Risk of narcolepsy in children and young people receiving AS03 adjuvanted pandemic A/H1N1 2009 influenza vaccine. BMJ 2013;346:f794.
- Mignot E. et al. The role of cerebrospinal fluid hypocretin measurement in the diagnosis of narcolepsy. Arch Neurol 2002;59(10):1553–1562.