XBT-117A80

NARKOLEPSİYA

XBT-10G47.4NARKOLEPSİYA
DSM-5-TR347.0NARKOLEPSİYA

1. Tərif və nozologiya

Narkolepsiya (XBT-11: 7A80; DSM-5-TR: 347.0x) gündüz qarşısıalınmaz yuxu epizodları ilə xarakterizə olunur və iki tipə ayrılır: Tip 1 (katapleksiya ilə, oreksin-A/hipokretin defisiti) və Tip 2 (katapleksiya olmadan).

2. Tarixçə

  • Gélineau J.B. (1880) — narkolepsiya termini.
  • Mignot E. et al. (2000) — oreksin/hipokretin sisteminin kəşfi narkolepsiya etiologiyasında.

3. Epidemiologiya

  • Yayılma: 25–50/100 000.
  • Başlanğıc: 10–25 yaş (bimodal).
  • Komorbidlik: OSA, depresiv simptomlar, OKP.

4. Etiologiya və patogenez

  • Tip 1 — oreksin-A nəyronlarının autoimmun zədəsi (CSF oreksin < 110 pg/ml); HLA-DQB1*06:02 güclü assosiasiya.
  • H1N1 peyvəndi (Pandemrix, 2009) — İskandinaviya ölkələrində narkolepsiya tip 1 insidens artımı (Miller E. BMJ 2013).
  • Tip 2 — etiologiya tam aydın deyil.

5. Klinik mənzərə

Klassik tetrada

  • Gündüz həddən artıq yuxululuğu (EDS) — qaçınılmaz yuxu atakları.
  • Katapleksiya (Tip 1) — qəfil qismən və ya tam əzələ tonusunun itirilməsi emosional tetikleyici ilə (gülmək, qəzəblənmək); şüur saxlanılır.
  • Yuxu paralizi — yatma və ya oyanma keçidində hərəkət edə bilməmə.
  • Hipnaqoji/hipnopompik halüsinasiyalar — yuxu keçidində vizual/eşitmə halüsinasiyaları.

Tamamlanmış tetrada nadir; EDS əsas xüsusiyyət.

6. Diaqnoz

6.1 Vahid diaqnostik meyarlar

A. EDS ≥ 3 ay.

B. MSLT — orta yuxu latensiya ≤ 8 dəq + ≥ 2 SOREMP (Sleep Onset REM Period); və ya CSF oreksin-A < 110 pg/ml.

C. Tip 1 — katapleksiya + oreksin defisiti; Tip 2 — katapleksiya yox, oreksin normal.

6.2 Mənbə-spesifik dəqiqləşdirmələr

  • ICSD-3 (International Classification of Sleep Disorders) — AASM.
  • HLA tipləşdirilməsi və CSF oreksin — atipik halda.

6.3 Diaqnostika alqoritmi

  1. Klinik müsahibə.
  2. PSG (gecə) + MSLT (gündüz) — qızıl standart.
  3. CSF oreksin — selektiv.
  4. HLA-DQB1*06:02 — supportiv.

6.4 Differensial diaqnostika

VəziyyətFərqləndirici
İdiopatik hipersomniya (7A60)SOREMP < 2.
OSA (7A20)AHI yüksək.
TutmaŞüur itkisi; EEQ.
SinkopKardiyovaskulyar səbəb.
Funksional/psixogenTipik klinik model və PSG/MSLT nəticələri ilə uyumsuzluq.

7. Müayinə və qiymətləndirmə

  • Epworth.
  • PSG + MSLT.
  • CSF oreksin, HLA-DQB1*06:02.

8. Müalicə

Mənbə-spesifik dəqiqləşdirmələr

  • AASM Treatment Guidelines (Maski 2021).
  • FDA təsdiqləri — pitolisant 2019, solriamfetol 2019, Xywav 2020.

8.1 Müalicə yanaşmaları

  • EDS: modafinil, armodafinil, solriamfetol, pitolisant; stimulyantlar (metilfenidat, amfetamin) refrakter halda.
  • Katapleksiya: sodium oxybate (Xyrem) — qızıl standart; yeni — calcium/magnesium/potassium/sodium oxybate (Xywav, FDA 2020, aşağı natrium); SSRİ/SNRİ (venlafaksin, fluoksetin); pitolisant.
  • Davranış — planlaşdırılmış gündüz yuxular (15–20 dəq).
  • Sürücülük məhdudiyyəti EDS varsa.
  1. Sodium Oxybate (Xyrem/Xywav) — GHB; gecə 2 dozada; katapleksiya və EDS-ə təsir.
  2. Modafinil/Armodafinil — EDS üçün birinci sıra.
  3. Pitolisant — H3 reseptor antaqonisti; EDS və katapleksiya.
  4. SSRİ/SNRİ Katapleksiya üçün — Venlafaksin, fluoksetin off-label.
  5. MSLT — SOREMP ≥ 2 diaqnostik.

9. Proqnoz

  • Xronik; farmakoterapiya ilə funksional yaxşılaşma.
  • Komorbidlik (MDD, OSA) müdaxiləsi vacib.

10. Mif və yanlış inanclar

Mif 1: «Narkolepsiya tək başına EDS-dir»

Sübut: tetrada (EDS + katapleksiya + paraliz + halusinasiya); MSLT-də SOREMP fərqləndirici.

Mif 2: «Katapleksiya tutmadır»

Sübut: şüur saxlanılır; EEQ epileptik aktivlik yox; emosional tetikleyici.

Mif 3: «H1N1 peyvəndi narkolepsiya yaradır — peyvəndlərdən qaçınmaq lazım»

Sübut: spesifik Pandemrix (2009 İskandinaviya) ilə risk göstərilmişdir; digər peyvəndlər təhlükəsizdir; ümumi peyvənddən qaçınma tövsiyə edilmir.

Mif 4: «Pasiyent sürücülük edə bilər»

Sübut: EDS-li narkoleptik pasiyentdə sürücülük məhdudlaşdırılmalıdır.

11. Mənbələr

  1. WHO. ICD-11. 7A80 Narcolepsy. 2024.
  2. APA. DSM-5-TR. 2022.
  3. Maski K. et al. AASM CPG. J Clin Sleep Med 2021;17(9):1881–1893.
  4. Miller E. et al. Risk of narcolepsy in children and young people receiving AS03 adjuvanted pandemic A/H1N1 2009 influenza vaccine. BMJ 2013;346:f794.
  5. Mignot E. et al. The role of cerebrospinal fluid hypocretin measurement in the diagnosis of narcolepsy. Arch Neurol 2002;59(10):1553–1562.

Kitabın sifarişi

Kitab çapa hazırlaşır. İlk oxuyanlardan olmaq istəyirsinizsə, məlumatlarınızı qeyd edin — çıxarandan dərhal sonra sizinlə əlaqə saxlayacağıq.