İztirab, ölüm və xoşbəxtlik
Həyata dözmək, bütün canlıların ilk vəzifəsi olaraq qalır. — Kitab 9, «Müharibə və ölüm haqqında zamana uyğun düşüncələr»
Beləliklə, psixoanalitik məktəbdə belə bir ifadəni söyləmək cəsarət edildi: Əslində heç kim öz ölümünə inanmır və ya, eyni məna daşıyır: Şüursuzda hər birimiz öz ölümsüzlüyümüzə əminik. — Kitab 9, «Müharibə və ölüm haqqında zamana uyğun düşüncələr»
İnsan həyatının məqsədi sualı sayısız dəfə irəli sürülmüşdür; bu sual heç vaxt qaneedici cavab tapmamışdır, bəlkə də belə bir cavaba ümumiyyətlə imkan vermir. Bəzi sual verənlər əlavə ediblər: əgər həyatın məqsədi olmadığı ortaya çıxarsa, onda həyat onlar üçün bütün dəyərini itirərdi. Amma bu təhdid heç nəyi dəyişmir. Daha doğrusu, belə görünür ki, insanın bu sualı rədd etmək haqqı var. — Kitab 13, «Mədəniyyətdəki narahatlıq»
Onu dəyişmək müasir olardı: Si vis vitam, para mortem. Əgər həyata dözmək istəyirsənsə, özünü ölümə hazırla. — Kitab 9, «Müharibə və ölüm haqqında zamana uyğun düşüncələr»
Bizə yüklənmiş həyat, bizim üçün çox ağırdır, bizə çoxlu ağrılar, məyusluqlar və həll olunmaz vəzifələr gətirir. Ona dözmək üçün təsəlli vasitələrindən imtina edə bilmərik. Belə vasitələr bəlkə də üç növdür: bədbəxtliyimizi kiçik göstərən güclü yayındırıcılar, onu azaldan əvəzedici doyumlar və bizi ona qarşı duyğusuz edən narkotiklər. — Kitab 13, «Mədəniyyətdəki narahatlıq»
Narkotik maddələrin xoşbəxtlik uğrunda mübarizədə və bədbəxtliyi uzaq tutmaqda göstərdiyi xidmət o qədər böyük bir nemət kimi qiymətləndirilir ki, fərdlər və xalqlar onlara libido iqtisadiyyatlarında möhkəm bir yer ayırmışlar. Onlara təkcə birbaşa həzz qazancı üçün deyil, həm də xarici dünyadan müstəqilliyin arzulanan bir hissəsi üçün təşəkkür edilir. Məlumdur ki, «qayğı qırıcı» vasitəsilə istənilən vaxt reallığın təzyiqindən yayınmaq və daha yaxşı hisslər şəraiti olan öz dünyasına sığınmaq olar. — Kitab 13, «Mədəniyyətdəki narahatlıq»
Lakin iddia olunur ki, hər birimiz hansısa bir nöqtədə paranoik kimi davranırıq, dünyada bizə dözülməz gələn bir tərəfi istək formalaşması ilə düzəldirik və bu sayıqlamanı reallığa daxil edirik. Xüsusi əhəmiyyət kəsb edən hal, daha çox sayda insanın birgə olaraq reallığın sayıqlama xarakterli yenidən qurulması ilə xoşbəxtlik sığortası və əziyyətdən qorunma yaratmağa cəhd etməsidir. Biz insanlığın dinlərini də kütləvi sayıqlama kimi xarakterizə etməliyik. — Kitab 13, «Mədəniyyətdəki narahatlıq»