Məktub 28 — 30 sentyabr 1884, Vyana

Vyana, 30 sentyabr 1884, gecə

Mənim şirin arvadcığım

Deməli, yenə də məni qabaqladın; məni elə indicə təəccübləndirən əziz məktubcuğuna görə ürəkdən təşəkkür edirəm. Poçt artıq bilir ki, mən yenidən buradayam. Burada hər şey elə qəribədir, doğrudan da artıq sənin yanında deyiləm! Hər şey o qədər gözəl idi, və yenə bir dəfə elə gözəl olacaq və beləcə qalacaq, xeyr, daha da gözəl.

Sənə xəbərlər dolu bir çanta gətirmişəm, böyük və balaca, amma indi onların hamısını danışmağa cəhd etmək boş olardı. Saat on ikinin yarısıdır və mən tam yorğunam, amma ruhca yorğun deyiləm, əksinə, olduqca zində və olduqca şadam. Heç bir məyusluq hissi yoxdur; yalnız sənə qarşı sonsuz bir minnətdarlıq duyuram, ey mehribanım, ey xoşbəxtlik vəd edənim. Təəccüblə görürəm ki, əvvəlkindən daha şən, daha cəsarətli, az qala deyərdim ki, daha nəcibəm. Bilirəm ki, qüvvətlə işləyəcəyəm, bütün çətinliklərə dözəcəyəm və birlikdə yaşadığımız günlərin xatirəsi məni uzun müddət bol-bol mükafatlandıracaq.

Yalnız bir neçə söz yazıram, bu məktubu tamamlanmamış say, sənə yalnız ümumi xəbər vermək istəyirəm. Səyahətim çox xoş keçdi, xəstəxanada yenidən yerləşdim, Hammerşlaqın yanında və evdə oldum, indi yatağa gedirəm və səni isti və ürəkdən salamlayıram.

Sənin Ziqmundun

Sənə deməyə ehtiyac varmı ki, sabah hər boş dörddəbir saatı yazmağa ayıracağam?

Minlərlə salam. Bir kağız parçası və köhnə zərf üzərində yazıram — əşyalarımın indiki vəziyyətində nə tapdımsa, onun üstündə.