Məktub 29 — 17 noyabr 1884, Vyana

Vyana, bazar ertəsi, 17 noyabr 1884

Mənim şirin arvadcığım

Ayın on yeddisi münasibətilə ürəkdən salamımı qəbul et. Bir-birimizə məxsus olmağımızdan az qala iki il yarım keçir — bir-birimizi də elə o qədər gözləyirik. Əgər bilməsəydim ki, sənin mənim olmağın bunun hələ əllə toxunulan mənada olmamasından qat-qat sevindiricidir, kədərlənərdim. Sən elə əzizsən və elə uzaqdasan; mən hər halda birincisinə bel bağlayıram.

Dr. Lesli

Dr. Darling

Dr. Montqomeri

Dr. Giles

Dr. Qrin

Dr. Campbell

Bilirsən bunun nə demək olduğunu, xəzinəm? Don Kixotu oxumusan və qəhrəmanın məğlub etdiyi bütün cəngavərlərə qoyduğu şərti xatırlayırsanmı? Onlar Tobosoya gedib misilsiz Dulçineyanın əlini öpməlidirlər. Deməli, mənim altı kursantım sənin əlini öpür. Bəli, mənim kursum həqiqətə çevrildi. Bu gün mühazirə oxudum, yəni bir saat ingiliscə danışdım və bir xəstəni nümayiş etdirdim; Şpersortda aldığım o balaca qutuda isə öz zəhmətimlə qazandığım yüz qulden var, ondan sənə bir nümunə göndərirəm. Bunun dadı necədir, qızım! Bir nəfər ödəməyib; o, bütün kursun təşkilatçısı Dr. Leslidir, onu təbii ki, məmnuniyyətlə pulsuz buraxıram. Amma o, bu axşam mənim yanıma gəldi və məni təriflədi, bu isə mənə şübhəli görünür. Sonda faiz istəyəcək, güman edirsən? Mən güman etmirəm.

Bu pulu mən nəyə xərcləyirəm? Martacan və Minna indi porter içəcəklər, aylıq payım evə gedir; qış şalvarı sifariş oluna bilər və qalan hissə, əgər bu, mənə dekabrda Breyerin yükünü yüngülləşdirməyə imkan versə, necə də yaxşı! Bilirsən, belə bir dəfəlik qazanc mənim təsərrüfatımda böyük fərq yaratmır, amma əgər kurslar müntəzəm ardıcıl gəlsə, qız, onda bu, borc dilənməyin sonu və «kasıblığın» sonunun başlanğıcı olacaq.

Amma indi həm də çox məşğulam, təsəvvür et: şöbə, kurs və ona çətin hazırlıq, beynə aid işlər və ekqonin, onunla keçən həftə əsla bir iş görülməyib — bunlar necə bir yerə sığır? İndi vaxta və pula qənaət edəcəyəm və irəliləmək imkanlarının artdığını gördüyüm bu vaxt gümrahlıqla, cəsarətlə işə girişəcəyəm.

Lustgarten qayıtdı, üstəlik böyük bir kəşf etmiş böyük bir cənab kimi, amma çox səmimi. O, Hamburqda yalnız bir gün olub və o vaxt çox kefsiz imiş, çünki kəşfini itirdiyini güman edirmiş, ona görə də sənin yanına gəlməyib. Ah, şöhrətdə hamısı məni ötüb keçdi, amma sən mənim olsan, xoşbəxtlikdə və məmnunluqda yox.

Sənin Ziqmundun