Məktub 45 — 18 dekabr 1885, Paris

Paris, cümə, 1885-ci il dekabrın 18-i

Mənim əziz sevgilim

Daha yalnız qısa bir məktub, bəlkə də mənimlə eyni vaxtda çatacaq. Mənim gəlməmə qarşı müqavimətindən əl çəkdiyinə sevinirəm. Üç il yarımdan çox əvvəl, heç nədən xəbərsiz olan sənə dediyim ilk tərifimi hələ xatırlayırsanmı? O bu idi ki, nağıldakı şahzadə kimi sənin də dodaqlarından qızılgül və inci tökülür və yalnız bir şeyə şübhə etmək olar: səndə xeyirxahlıqmı, yoxsa ağılmı üstündür. Həmin sözdən sən Şahzadəciyim adını almısan. O vaxt haqlı olduğunu yalnız sezə bildiyim bu tərifi indi, sənə bu qədər yaxın olduqdan sonra, yalnız təsdiq edə bilərəm və ümid edirəm ki, aramızda həmişə belə qalacaq.

Bazar günü səhər yarım səkkizdə yola düşürəm və bazar ertəsi altı saat on səkkiz dəqiqədə Hamburqda olacağam. İlkin planlarda heç nə dəyişməyib. Doktor Rikkettidən bir yol çantası, güman ki, yenə onlardan bir pled və kiçik ingilis əl çantası götürürəm — bundan başqa heç nə. Sandıq və çamadan yığılıb və onlar da onların yanına gedir.

Yalnız uşaqlar üçün bir az şirniyyat və sizin üçün kiçik-kiçik şeylər gətirirəm. Kölndə anan üçün daha bir şüşə odekolon alacağam...

Şarko ilə dünən daha bir söhbətim oldu ki, o, çox mehribanlıqla kitab satıcısının bütün istəklərinə razılıq verdi. İş indi etibarlıdır və yoluna qoyulub. Kitab satıcısına cavab yazdım və Vandsbekə onun qonorar təklifini gözləyirəm.

Minnaya de ki, əgər dostlarla bir süfrəmiz olsa, orada həmişə onun üçün də yer hazırdır.

Bitirirəm, sevgilim, saat on ikidir; rus mənim yanımda idi və mən ona öz əsərimi oxudum. Sevgi və elm heç vaxt tərk etməsin

Sənin Ziqmundunu