Məktub 33 — 10 mart 1885, Vyana
Vyana, 10 mart 1885
Mənim şirin xəzinəm
Vay halıma, əgər sən nə vaxtsa o qədər varlansan ki, pis romanlardakı kimi nəzakətli bir məktubla qərarı sənin öhdənə buraxmalı olacağam: hələ də mənim nişanlım olmaq istəyirsənmi, çünki sənin səadətinə və sairəyə heç cür mane ola bilmərəm. Mən artıq həmin məktubu və cavabını gözləyirəm – amma güman edirəm ki, bir il əvvəl biz artıq bir dəfə bu xəyalın ləzzətini çıxarmışdıq. Üstəlik bilmirsənmi ki, yalnız yoxsullar hədiyyə almağa utanırlar, varlılar isə heç vaxt.
Bundan başqa, sevgilim, özümü elə əla hiss edirəm ki, xoşbəxt Hans kimiyəm; bu gün sonuncu işlər tamamlanacaq və onda dəhşət qədər çox vaxtım olacaq — bütün günortadan sonra, göz dibinə baxmaq üçün bir saat istisna olmaqla, — işıq da elə gözəldir. Məndə tənbəllik etməyə heç bir meyl yoxdur, əksinə, çox çalışqan əhvaldayam. – Müraciət bu gün təqdim edildi; məsələ ümidsizdir, baxmayaraq ki, Lustgarten mənim üçün professor Lüdviqi cəlb etmişdir; bəlkə ondan yalnız bu çıxacaq ki, yeni primarius mənim haqqımda yaxşı fikrə gələcək və nə vaxtsa öz yanında mühazirə oxumağıma icazə verəcək.
Kursu bu gün bağladım; növbəti kurs üçün bir xanım gəldi, ona deməli oldum ki, daha kurs oxumuram.
Bilirsənmi, bu gün mənim həyatımda tam bir mərhələdir, bütün köhnə işlər başa çatdı, mən tam yeni şəraitdəyəm. Hər halda, gözəl bir dövr idi; kurslara aid yalnız gözəl xatirələrim var; bu, yalnız pul deyildi, bu, öyrənmə və öyrətmə idi; evdə də yalnız bunun sayəsində bir şey kimi tanınmışdım. Bu gün Breyerin yanına gedib, özümü işə gömdüyüm müddət üçün onunla vidalaşımmı? Gedəcəyəm. Çoxdandır ki, özümü bu pis günlərdəki qədər yaxşı hiss etməmişdim və demək olar heç vaxt bu qədər yaxşı görünməmişdim. Evə getmirəm; pulsuzluğumu orada etiraf etmək mənə çox ağır gəlir. Onlar onsuz da hiss edirlər.
Bu ay hələ köhnə mənzilimi saxlayıram, amma xidmətçimi dəyişmişəm və bundan çox razıyam. İndi evdə axşam yeməyi yeyirəm, sadə, amma iştahla və istədiyim qədər planlar qura, oxuya və məruzə edə bilərəm.
Fleyşlə dünən yazdım, amma özümə cavab tələb etmədim, çünki ona yazmaq çox çətindir. Cümə və ya şənbə günü ona gedəcəyəm; o vaxt mənim vəsaitim tam bitəcək. Əslində maraqlıdır, mənə bir şey borc verəcəkmi...
Sən mənə Minna barədə heç nə yazmırsan? Yəqin ki, biz yenidən görüşənə qədər o, sağalacaq.
Səni ürəkdən salamlayır
Sənin Ziqmundun
Sənə təntənəli söz verirəm ki, həmin 1500 markanı almasan da, səni yenə də alacağam. Lazım gəlsə, səni 150.000.000 marka ilə birlikdə alacağam.