Məktub 46 — 18 yanvar 1886, Paris

Paris,

bazar ertəsi,

gecə saat 11-də

Mənim əziz şahzadəciyim!

Dünən xidmətdən sonra bir analitik əsərin qaralamasını yazırdım. Bu gün nəhayət əziz məktubunu aldım. Sənə dərhal cavab verməyə tələsirəm, əks halda məndən xəbəri uzun müddət gözləməli olacaqsan.

Dünən Şarkonun yanında az qala bir saat oldum və ondan tərcümə üçün daha təxminən on səhifəlik mətn aldım. Bunların onun yanında necə göründüyünü təsvir etmək istərdim — indi və ya bir az sonra. Bundan əvvəl, Rikketti kimi, mən də cümə axşamı işdən sonra ona dəvət olunmuşdum. Sən təbii ki, maraqla birləşən həyəcanımı təsəvvür edə bilirsən.

Ağ əlcəklər və kravat, yeni köynək, saç kəsdirmək (son və hələ də artıq qalan saçların) və sairə. Dilimi tərpədə bilmək üçün azca kokain. Bu xəbər təbii ki, Hamburqda və Vyanada geniş yayılmalıdır və hətta elə şişirtmə ilə ki, o, mənim alnımı öpdü və sairə.

Görürsən, işlərim heç də pis getmir və mən sənin gələcək planlarını ələ salmağı ümumiyyətlə düşünmürəm. Mənimcə, yaxşı planlardır.

Səni ürəkdən salamlayıram. Sənin diş həkimin olmaq istərdim.

Sənin Ziqmundun.