Məktub 39 — 23 iyul 1885, Meydlinq (Vyana)

Meydlinq,

gecə saat on ikini on beş dəqiqə keçmiş

Mənim şahzadəciyim!

Açıq kartını bu gün səhər aldım. Təəssüf ki, sənin hamburqlu ifadə tərzində hər şey mənə aydın deyil. Amma nə olursa olsun, sənin beş markın çox yerinə düşdü.

Mənə de, sevgilim, biz artıq indidən pis günləri qabaqcadan hiss etməliyikmi? Hər halda mənə pul qəbzini göndər.

Axı bilirsən ki, çamadan və yol çantası məndə artıq var, Morits hər ikisini burada saxlayıb.

Yaxşı, indi vəziyyəti açıqlayacağam. Biz, yəni Dolfi və mən, Zemmerinq keçidinə gəzintiyə getməyə qərar verdik. Birin yarısında Payerbaxa gedirik, sonra yolun bir hissəsini piyada gedirik, bir yerdə gecələyirik və səhər tez evə qayıdırıq. Balaca Dolfi şad olacaq.

Zemmerinq keçidində,

axşam saat onda

Hər şey əla alınır. Hava möcüzəlidir. Bundan əlavə, burada ən yaxşı kərə yağı, bal, eləcə də dörddə bir şərab qatılmış soda suyu var. Bu, məftunedici idi və mənə böyük zövq verdi. Doğrusu, yolun əvvəlində yalnız səni və sənsiz hər həzzin əzaba çevrilə biləcəyini düşünürdüm.

Klammdan Adlitsqrabenə qədər marşrut üzrə getdik, sonra Zemmerinq keçidini aşdıq. Adlitsqrabendə mehriban, balaca xidmətçi qızları olan gözəl, rahat qonaqxana tapdıq. Dolfi gecələmək üçün orada qalmağı təklif etməklə çox düz davrandı. Mən isə «Erzherzog Johann» otelinə getmək istəyirdim.

İndi macəralarımızdan danışacağam. Biz oraya, bu otelə, orada gecələmək imkanının olub-olmadığını bilmədən gəlib çatdıq. Axşam gec gəldik. Otel sahiblərinə sual verdikdə boş yerlərin olmadığını eşitdik. Ay işığı altında dağın o tayına, Turistlər Evinə, sonra bir fermaya getdik. Amma heç bir yerdə bizim üçün yer olmadı. Yolu öyrəndik və bir qonaqxana daha tapdıq, amma bizə ay işıqlı gecədə yoldan çıxdığımıza inanmadılar. Nəhayət, sahib təslim oldu və lütf ilə açıqladı ki, balaca yemək otağında gecələyə bilərik.

Dolfi özünü əla apardı. O, cəsur əsgər kimi addımlayırdı, qaranlıq meşədən qorxmadı, fəal və həyatsevər idi. Ən başlıcası isə məni qınamadı, baxmayaraq ki, bunun üçün ciddi əsasları var idi. Mən öz yüngülbaşlığımın bəhrəsini dərirdim — yanıma kifayət qədər pul almamışdım. Bacım bir neçə dəfə məni bəladan qurtarmalı oldu.

Ehtimal edirəm ki, sən belə halda çox qəzəblənərdin. Amma mən öz növbəmdə səni elə incə öpə bilərdim. Və bundan az vacib olmayanı — belə bir öpücüyə haqq qazanmağa çalışacağam. Həqiqətən, bunu təsəvvür etmək çox axmaqlıqdır, amma mümkün səadət haqqında xəyal qurmaq nə qədər şirindir, nə qədər yaxşıdır. Ah, əgər sən burada mənimlə olaydın, şahzadəciyim! Özümü yığmalı və on dörd gün ərzində həyatdan düşüncəsiz həzz almağı çox məhdudlaşdırmalıyam ki, pul qazanım.

Axı çox yaxşı bilirəm nə üçün sən mənim bu günləri saymağımı sevmirsən. Yazıq balacam, elə istəyirəm ki, ad günün möcüzəli bayram olsun. Amma indi səni görənə qədər ciddi və çox işləməli, hər şeydə qənaət etməliyəm ki, bu xoşbəxtliyi həqiqətən haqq edim.

Yazı vərəqi yırtıldı və mən sənə təsadüfən yanımda olan kağız parçasına yazıram.

Sabah nahardan əvvəl evə qayıdarıq. Sənin ad gününü təklikdə, düşüncələr içində keçirmək istəyirəm.

Gecən xeyrə qalsın, əzizim.

Sənin Ziqmundun.