Freyd–Yunq məktubları

1 yanvar 1907 — Freyd Yunqa — dementia praecox kitabı və əməkdaşlıq barədə

Hörmətli həmkar,

1 yanvar 1907

Sizin dementia praecox haqqında kitabınızdan məftun olmadığımı güman etməklə tamamilə yanılırsınız. Bu fikirdən dərhal əl çəkin. Tənqid etməyim artıq Sizi inandırmalıdır. Əgər hisslərim başqa cür olsaydı, onları gizlətmək üçün kifayət qədər diplomatiya toplayardım. Çünki bu vaxta qədər mənə qoşulan ən qabiliyyətli köməkçi olan Sizi incitmək çox ağılsız olardı. Əslində mən Sizin D. pr. haqqında məqalənizi indiyə qədər diqqətimi cəlb etmiş ən zəngin və ən əhəmiyyətli töhfə hesab edirəm. Vyanadakı tələbələrim arasında isə — onların Sizin üzərinizdə, bəlkə də, şübhəli bir üstünlüyü var, yəni mənimlə şəxsi təmas — anlamaqda Sizinlə bərabər tutula biləcək yalnız birini tanıyıram, işə isə Sizin qədər çox şey edə bilən və etmək istəyən heç kimi tanımıram. Məktubumun daha uzun olmasını istəyirdim; onu qismən təsadüfi səbəblərdən, qismən də yuxugörənin kimliyi barədə təxminimin Sizin tərəfinizdən təsdiqlənməsinin məni susmağa vadar etməsindən yarımçıq qoydum. Sadəcə düşünürdüm ki, Siz özünüzü vermədən bunu vurğulaya bilərdiniz.

İndi öyrənirəm ki, Siz diplomatik ehtiyat səbəbindən birinci məqamı qeyd etməyi buraxmısınız. Mənə yanlış görünən, yəni yanlış fikir təlqin edə biləcək yeganə məqam Sizin yuxuda yerinə yetirilən arzunu müəyyən etməyiniz idi; bildiyiniz kimi, bu, yalnız analizin tamamlanması ilə üzə çıxa bilər, lakin əsas nəzəriyyə baxımından Sizin dediyinizdən fərqli olmalıdır.

Sizə təsir etmək cəhdim bağışlanılsa, bunu tövsiyə etmək istərdim: hər ikimizin qarşısında duran müxalifətə daha az diqqət yetirin və onun yazılarınıza bu qədər təsir etməsinə imkan verməyin. Psixiatriyanın «aparıcı ulduzları» əslində o qədər də böyük deyil; gələcək bizə və bizim baxışlarımıza məxsusdur, gənclər isə — çox güman ki, hər yerdə — fəal şəkildə bizim tərəfimizdədir. Bunu Vyanada görürəm; bildiyiniz kimi, orada həmkarlarım məni sistemli şəkildə görməzliyə vurur, hər hansı bir muzdlu yazıçı isə vaxtaşırı məni məhv edir, lakin mühazirələrim buna baxmayaraq hər fakültədən gələn qırx diqqətli dinləyici cəlb edir. İndi ki Siz, Bleyler və müəyyən dərəcədə Levenfeld elmi ədəbiyyatın oxucuları arasında mənə dinləyici qazandırmısınız, yeni fikirlərimizin lehinə hərəkat can verən rəsmilərin bütün səylərinə baxmayaraq dayanmadan davam edəcək. Hesab edirəm ki, işi xarakterlərimizə və mövqelərimizə uyğun bölüşməyimiz yaxşı siyasət olardı: Siz rəisinizlə birlikdə vasitəçilik etməyə çalışasınız, mən isə ictimaiyyətin acı həbi örtüksüz udmasını gözləyən barışmaz doqmatist rolunu oynamağa davam edim. Lakin yalvarıram, pedaqoji taktika və mehribanlıq naminə vacib heç nəyi qurban verməyin və mənə həqiqətən bu qədər yaxın olduğunuz halda məndən çox uzaqlaşmayın, çünki belə etsəniz, bir gün bizi bir-birimizə qarşı qoya bilərlər. Daxilimdə əminəm ki, bizim xüsusi şəraitimizdə ən böyük səmimiyyət ən yaxşı diplomatiyadır. Mənim meylim müqavimət göstərən həmkarlara elə davranmaqdır ki, sanki onlar eyni vəziyyətdə olan xəstələrdir.

Adi yuxu işinin çoxunu guya artıq etdiyi «aydın olmama» barədə çox şey demək olar; məktub üçün həddindən artıq çox. Bəlkə Amerikaya getməzdən əvvəl Vyanaya gələcəksiniz (ora daha yaxındır). Bu məsələləri Sizinlə bir neçə saat müzakirə etmək mənə ən böyük həzz verərdi.

Kitabınızın xeyli hissəsi barədə heç nə yazmamışamsa, bu, tamamilə razı olduğum üçündür; yəni izahlarınızı müzakirəsiz qəbul edə bilirəm. (Yenə də inanıram ki, mənim halım əsl paranoya kimi diaqnoz edilməlidir.) Lakin çoxlu yeni şey də öyrəndim. Bir müddətdir ki, «nevroz seçimi problemi» məni çox məşğul edir; Sizin tam haqlı olaraq dediyiniz kimi, bu, mənim müşahidələrimlə aydınlaşmır. İlk izah cəhdimdə tamamilə yanılmışdım; o vaxtdan ehtiyatlıyam. Bəli, yoldayam, lakin hələ məqsədə çatmamışam. Bu məsələdə toksinlərə müraciət etmək meylinizə gəlincə, qeyd etmək istərdim ki, Siz bir amili buraxırsınız; fərqindəyəm ki, mən ona hazırda Sizin verdiyinizdən qat-qat çox əhəmiyyət verirəm; bildiyiniz kimi, söhbət cinsəllikdən gedir. Siz bu məsələni həll edərkən onu kənara itələyirsiniz, mən ondan istifadə edirəm, lakin heç bir həllə gəlib çatmıram; ona görə də təəccüblü deyil ki, heç birimiz bu barədə heç nə bilmirik. «Nemo me impune lacessit» məktəb illərimdən qulaqlarımda səslənir. Qədimlər Erosun nə qədər amansız bir tanrı olduğunu bilirdilər.

Yeni il münasibətilə ən yaxşı arzular. Qoy birlikdə işləməyə davam edək və aramızda heç bir anlaşılmazlıq yaranmasın.

Ən səmimi hörmətlə, Dr. Freyd

Mənim kiçik müşahidəm Sizin məktubunuzu almazdan əvvəl də Sizin üçün hazır idi.