Freyd–Yunq məktubları

21 aprel 1907 — Freyd Yunqa — histeriya ilə dementia praecox arasındakı münasibət barədə

Hörmətli həmkar,

21 aprel 1907

Bu qədər çox sual verməyiniz gözəldir, halbuki bilirsiniz ki, mən onların yalnız bir neçəsinə cavab verə bilərəm. Mən də fikir mübadiləmizi bir zərurət saymağa başlayıram, heç olmasa bazar günləri.

Görürəm ki, Siz mənim fikrimə yaxınlaşmısınız: autoerotizmə geriləmə D. pr.-də də baş verir. Materialın birbaşa təsiri olmadan mən heç nə edə bilmirəm və yaxşı bilirəm ki, insan üç ətraflı təhlildən yazı masası arxasında heç vaxt bir araya gətirə bilməyəcəyindən daha çox şey öyrənir. Bu yaxınlarda həmin mənbədən Sizə göndərdiyim şey yalnız o dərəcədə dəyərlidir ki, digər iki &N materialından çıxarıla bilənlərə uyğun gəlir (əminəm ki, Siz bu ixtisarları başa düşəcək və onlara xətir qoymayacaqsınız). Bütövlükdə inanıram ki, biz səbirli olmalıyıq və müəyyən suallara cavab verməyi daha çox şey öyrənənə qədər gözləməməliyik. Yenə də bizim fərziyyələr irəli sürməyə haqqımız var, məsələn, histerik və ya obsessiya formasında başlayan hallara dair. Nəzəri əsasda başa düşmək asandır ki, əvvəlcə histeriyaya xas olan bir müdafiə forması (libidinal affektlə yüklənmiş təsvirin şüursuz daxilində boğulması) cəhd edilir, sonra bu kifayət etməzsə, yüklənmənin ayrılması və Mənə geri çəkilməsi kimi daha radikal və təhlükəli üsula keçilir. Bu fərziyyəyə görə, hal histeriya kimi başlayıb D. pr.-yə çevrilərdi.

Şübhəsiz gördüyünüz kimi, histeriyanın D. pr.-yə çevrildiyini söyləmək düzgün olmazdı; əksinə, histeriya kəsilir və yerini D. pr. tutur. Bizim bu ifadələrimiz yalnız sıxışdırma prosesinin müəyyən aspektlərini nəzərə aldıqda məna kəsb edir. Digər hallar birbaşa D. pr.-yə xas olan müdafiə üsulu ilə başlaya bilər; başqa hallar isə histeriyadan o tərəfə keçmir, çünki somatik uyğunluq geniş boşalmaya imkan verir. Orqanik sahədə buna bənzər misal lokomotor ataksiya ilə ümumi iflic arasındakı münasibət ola bilər. Bir qayda olaraq ümumi iflic yalnız lokomotor ataksiyanın yüngül hallarında baş verir; məlumdur ki, tipik sifilitik korluq inkişaf etdikdə adi tersiyer proses irəliləmir. Bunu prosesin lap başlanğıcında müəyyən etmək diaqnostik incəlik və təcrübə dərinliyi tələb edir.

Yeri gəlmişkən, Sizin hallarınızda autoerotizmə qayıdışın bu qədər təəccüblü dərəcədə uğurlu olması məni çox təəccübləndirir. Çox güman ki, bu, həqiqətən onların gəncliyindən asılıdır və müəlliflərimizin «idiyopatik» adlandırdığı meyil anı keçmişdə autoerotizmdən obyekt-sevgisinə keçidin natamam olması olardı. Demens təqribən bu qayıdışın uğuruna, paranoya isə uğursuzluğuna uyğun gələrdi, yəni libidonun qavrayışlardan qayıdışına. Bütün aralıq dərəcələrlə birlikdə. İnanıram ki, autoerotizmə qayıdış həqiqətən də Sizin güman etdiyiniz kimi şəxsiyyətin bütövlüyü üçün fəlakətlidir. Bütün prosesdə müxtəlif libido komponentləri və xüsusilə biseksuallıq nəzərə alınmalıdır. Dükanımı buraxıb Sizinlə birlikdə YN-in bu şübhəsiz ən ibrətamiz və asan başa düşülən formasını öyrənməyə qoşulmaq üçün çox şey verərdim, amma təəssüf ki, dolanışığımı qazanmalıyam və burnumu daş üstündə saxlamalıyam, bu da məni indi hər vaxtkından daha çox yorur.

Katatoniya halında v determinantının mütləq zəruri olduğuna inanmıram (Riklinı yenidən oxumalı olacağam). Yüklənmənin yerdəyişməsi innervasiyada xeyli dəyişikliklərə, yəni histeriyadakı kimi fizioloji təsirlərə səbəb olmalıdır. Əlbəttə, mən D. pr.-də cinsi oyanmanın anal bölgəyə yerdəyişməsini və digər perversiyaları da «Cinsəllik nəzəriyyəsi»nə uyğun olaraq erogen zonaların yerdəyişməsi kimi deyil, onların köhnə ilkin gücünün bərpası kimi şərh edirəm; mənim nəzəriyyəmə görə, bu, D. pr.-də əzəmətli şəkildə aşkar olur. Mədə çuxuru oral zonaya və ya mədəni əhatə edən həzm traktının yuxarı hissəsinə aiddir, histeriyaya baxın. Solliernin məqaləsini oxumamışam. Onun işindən (histeriya, yaddaş) bildiyim şeylər yararsız boşboğazlıq və təbiətin kobud təhrifidir. Yəqin elə bilirsiniz ki, mən yenidən Papa rolunu oynayıram, bidətçilərə qarşı ildırım yağdırıram. Amma mən bu şeylərə iki cür baxa bilərəmmi?

Deməliyəm ki, Sizin sondan əvvəlki məktubunuzda bir D. pr. xəstəsinin reaksiyaları — təhlildə müqavimətin olmaması və transferin kövrəkliyi — barədə dedikləriniz autoerotizm diaqnozunu qışqırır. Bu autoerotizmin uşaqdakından tamamilə fərqli mənzərə təqdim etməsi öz-özünə aydındır. Axı qocalıq axmaqlığı da uşaq davranışından çox fərqlidir, halbuki o, infantil mərhələyə geriləməni təmsil edir. Hər iki halda irəliləmə qabiliyyəti yoxdur. Eyni fərqləri afaziyalı xəstə ilə danışmağı öyrənən uşaq arasında da görürük.

Dünən məcburiyyət nevrozu ilə din arasındakı müqayisəm yeni Zeitschrift für Religionspsychologie-nin birinci nömrəsində çıxdı. Hələ heç bir ayrı çap almamışam. Və hələ də «Qradiva»nı gözləyirəm.

Bəlkə sonra Görlitzdən olan oğlanı öz üzərinizə götürə biləcəksiniz. Onun halı ən ibrətamiz olmalıdır.

Məni təmsil etmək yükünü çox ağır tutmayın. Siz həsəd aparılacaq dərəcədə gənc və müstəqilsiniz. Bəlkə də işimizin yükünü, amma nifrətini deyil, öz üzərinizə götürəcəksiniz və sonrakı illərdə zəhmətinizin tam mükafatını biçəcəksiniz. Fikirləşəndə ki, işin əhəmiyyətini nəzərə alsaq, ona qarşı müqavimət bəlkə də o qədər də hədsiz deyil. Tezliklə Burghölzli-dən mənə daha çox xəbər yazın! Əminəm ki, Siz və Bleyler libido nəzəriyyəsini dəstəklədiyiniz zaman elmi dairələrdə eşidiləcək bir vəlvələ qopacaq.

Ürəkdən, Dr. Freyd