11 mart 1909 — Yunq Freydə — sədaqət və görüş təklifi barədə

Hörmətli professor Freyd,

Burghölzli-Sürix, 11 mart 1909

Dərhal cavab verməliyəm. Xoş sözləriniz məni rahatladı və təskinlik verdi. Əmin ola bilərsiniz ki, nə indi, nə də gələcəkdə Fliss kimi bir şey baş verməyəcək. Mən bu cür şeyləri o qədər çox yaşamışam ki, bu məni hər zaman əksini etməyə öyrədib. Məftunluq anları istisna olmaqla, məhəbbətim davamlı və etibarlıdır. Sadəcə son iki həftədir ki, şeytan məni nevrotik nankorluq qiyafəsində əzablandırır. Amma buna görə psixoanalizə xəyanət etməyəcəyəm. Əksinə, ondan gələcəkdə daha yaxşı etməyi öyrənirəm. «Teoloji» üslubuma görə narahat olmayın, sadəcə özümü elə hiss edirdim. Etiraf edirəm, bəzən şeytan mənim — bütövlükdə — ləkəsiz ürəyimə bir soyuqluq salır. Mutmannın yaydığı hekayə mənim üçün çincədir. Mənim həqiqətən heç vaxt məşuqəm olmayıb və ərlər içində ən günahsızıyam. Buna görə də mənim şiddətli əxlaqi reaksiyam! Bunun kim ola biləcəyini heç təsəvvür edə bilmirəm. Düşünmürəm ki, eyni xanım olsun. Bu cür hekayələr məni dəhşətə gətirir.

Amerikadakı uğurlarınızı ürəkdən təbrik edirəm. İnanıram ki, sonda Amerikada praktika qazanacaqsınız. Mənim amerikalım indiyə qədər özünü kifayət qədər yaxşı aparır. Daha çox xəbər üçün səbirsizlənirəm.

Cons haqqında dedikləriniz heyrətamizdir, amma onun məndə təəssürat yaratmış bəzi ifadələri ilə uyğun gəlir.

Mənim Aqatlinin nailiyyətləri orijinal olduğuna zəmanət verilir: o, Kiçik Hansı heç eşitməyib. Biz sadəcə dinləyirik və mümkün qədər az müdaxilə edirik. Bu səhər böyük bir qışqırıq: Ana gəlməlidir — sənin otağına girmək istəyirəm — ata nə edir? — Amma ana onu otağa buraxmır — «Onda mənə şirniyyat ver». Sonra, qalxdıqdan sonra Aqatli içəri hoppanır, yatağıma atılır, qarnı üstə uzanır, at kimi ayaqlarını təpikləyir və çırpır — «Ata belə edir? Ata belə edir, elə deyil?» Gələn həftənin sonunda Vyanada olacağam və materialımı Sizə göstərəcəyəm. Həmkarlarım məni bunu Jahrbuch üçün yazmağa təşviq edirlər. Amma əvvəlcə Sizin fikrinizi istəyirəm, çünki Kiçik Hansdan sonra özümə inamım çox azdır. Buna baxmayaraq, bəzi şeylər çox gözəl alınıb. Bu barədə görüşlərimizdə iki dəfə böyük uğurla danışmışam — «Kiçik Hans» məlum olmazdan əvvəl.

Hoffmannın «Şeytanın eliksiri»ndə gözəl bir kəşf etmişəm (görünür, mənim «teologiyamın» çoxu oradan gəlir). Sizin «Yazılar»ınız üçün bu barədə nəsə yazmağı düşünürəm. Nevrotik problemlərin bütöv bir düyünü, amma hamısı hiss ediləcək qədər realdır. Ümumiyyətlə, gələn il üçün iş planlarım sonsuzdur və mənim üçün bu qədər vacib olan xarici (və daxili) müstəqilliyin yeni dövrünü səbirsizliklə gözləyirəm.

Bu arada kartımı almış olacaqsınız. Grand Hotel mənim üçün bir qədər çox qranddır, üstəlik Berqqassedən çox uzaqdır.

Sentyabrda Amerikaya gedirsinizsə, ürəkdən ümid edirəm ki, yolüstü dayanacaq kimi bizdə bir həftə qalacaqsınız. Arzu edilə biləcək bütün tətil sakitliyi və rahatlığı olacaq və biz o zaman ölkədə procul negotiis yaşayacağıq. Cəsarətlə güman edirik ki, gələcəksiniz. Axı Amerikaya yol da Sürixdən keçir. (Bu ədəbsizliyin yalnız yarısı qəsdən idi, yoxsa cümləni silərdim.)

Ən səmimi salamlarla, həyat yoldaşımdan da,

Ən səmimi hörmətlə, Yunq