14 dekabr 1909 — Yunq Freydə — Binsvangerin məqaləsi və Jahrbuch üçün materiallar barədə

Hörmətli professor Freyd,

Küsnaxt, Sürix yaxınlığında, 14 dekabr 1909

Məktubunuz dünən axşam gəldi, dərhal cavab yazıram. Binsvangerin məqaləsi barədə təəssüratlarınız mənimkilərlə üst-üstə düşür, baxmayaraq ki, bunu ucadan deməyə cəsarət etməmişəm. Mən də B.-yə işin kommersiya tərəfini bu qədər açıq-aşkar ön plana çıxardığına görə acıqlandım; onun müxtəlif istiqamətlərə etdiyi təzimlər də açıq-aydın elə buna gəlir çıxır. Eh, boynunda bir sanatoriya var, ona görə də bir az güzəştə getməliyik. Bundan başqa, onun dərinliklərində nəhəng və görünür hələ də həll olunmamış bir ata kompleksi guruldayır.

Jahrbuchun yanvar sayı üçün Sizdən bir şey gözləyə bilərəm? Meder, Abraham, Sadger, Pfister, Riklin və məndən yazılar gəlir. Deməli, yer artıq sıxdır. Lazım gələrsə, Pfister və ya Riklin ehtiyatda saxlanıla bilər.

Eşitdiyimə görə, Ferentsinin məqaləsi burada çox yüksək qiymətləndirilir. O mənə çox gözəl bir məktub yazdı — o qədər anlayışlı və dostcasına ki, yəqin ki, ona çox yöndəmsiz bir cavab göndərmişəm. Belə məktublara əslində boş səhifə ilə cavab vermək lazımdır, amma bu da dostcasına görünməzdi.

Səh. 411, fikirlərinin hər şeyə qadirliyi. Bu ifadə, şübhəsiz ki, bu konkret halda çox əhəmiyyətlidir. Lakin mən ona hər hansı ümumi etibarlılıq aid etməkdə tərəddüd edirəm. Mənə elə gəlir ki, bu həddindən artıq spesifikdir. Əlbəttə, Sizin klinik terminologiyanıza qüsur tapmaq mənim axmaqlığımdır — ona hər hansı başqa bir adam qədər haqqınız var. Lakin qədim Herakl kimi Siz də insan qəhrəmanı və yarımtanrısınız, buna görə də təəssüf ki, Sizin hökmləriniz özləri ilə əbədi bir dəyər daşıyır. Sizdən sonra gələn bütün zəiflər qaçılmaz olaraq əvvəlcə konkret bir hala uyğunlaşdırılmış Sizin nomenklaturanızı mənimsəməli olacaqlar. Beləliklə, «hər şeyə qadirliyi» sonralar məcburiyyət nevrozunun simptomatologiyasına daxil edəcəklər. Lakin mənə elə gəlir ki, bu, yalnız reaktiv hiperyüklənmə ilə sadist rənglənmiş özünütəsdiqin ifadəsidir və özünü həddindən artıq qiymətləndirmənin bütün digər simptomları ilə eyni səviyyədədir; bu isə həmişə ətrafdakı hər kəsə o qədər ağrılı təsir edir. Mənə elə gəlir ki, burada obsessiv nevrotikin öz nəticələrinin doğruluğuna hədsiz inamının səbəbini də görürük; onlar bütün ağıl və məntiqi ehtimaldan asılı olmayaraq ümumbəşəri etibarlı sayılır: o haqlıdır və haqlı qalmalıdır. Onun heç bir istisnaya yol verməyən fikirlərinin bu doğruluğundan mövhumatçılığa yalnız bir addımdır; bu isə öz növbəsində özünü hiperyükləmənin, daha doğrusu, uyğunlaşmada zəifliyin yalnız xüsusi bir halıdır (ikisi həmişə birlikdə gedir). Bütün mövhumatçılıq bu torpaqdan qaynaqlanır; qədim zamanlardan bəri zəif insanın hücum və müdafiə silahı olmuşdur. Zəifləmişlərin, xüsusən də çoxdan təbii cadugərliyini itirmiş qoca qadınların cadugərliklə məşğul olması qeyri-adi deyil.

İlkin cinsi konstitusiya məsələsi mənə xüsusilə çətin görünür. Hazırda nevrozun ümumi əsası kimi həssaslıqdan başlamaq və bütün digər anormal halları reaktiv fenomenlər kimi qəbul etmək ən sadə yol olmazdımı?

Amerika mühazirələrimi indicə bitirdim və tərcümə üçün Brillə göndərdim. İtalyan dilinə tərcümə münasibətilə təbrik edirəm!

Ən səmimi salamlarla,

Sizin, Yunq