19 iyun 1908 — Yunq Freydə — Qrossun xəstəliyi və dementia praecox diaqnozu barədə

Hörmətli professor Freyd,

Burghölzli-Sürix, 19 iyun 1908

Nəhayət ki, bir məktub üçün fikirlərimi toparlaya biləcəyim sakit bir anım oldu. İndiyə qədər Qross məsələsi məni sözün tam mənasında uddu. Ona günlərimi və gecələrimi qurban verdim. Təhlil zamanı o, könüllü olaraq bütün dərmanları buraxdı. Son üç həftə yalnız çox erkən infantil materialla işlədik. Yavaş-yavaş kədərli bir nəticəyə gəldim: infantil komplekslərin hamısını təsvir etmək və başa düşmək mümkün olsa da, xəstə onlara ani dərketmə anları yaşasa da, onlar yenə də hədsiz güclü idi, daimi fiksasiyaya məruz qalmışdı və öz affektlərini tükənməz dərinliklərdən alırdı. Hər iki tərəfin dərketmə və empatiya əldə etmək üçün nəhəng səyi ilə axını bir anlıq dayandıra bildik; növbəti anda yenidən açıldı. Dərin empatiyanın bütün bu anları arxalarında heç bir iz qoymadı; onlar tez bir zamanda qeyri-maddi, kölgəli xatirələrə çevrildi. Onun üçün inkişaf yoxdur, psixoloji dünəni yoxdur; erkən uşaqlıq hadisələri əbədi olaraq yeni və fəaliyyətdə qalır. Belə ki, bütün vaxta və bütün təhlilə baxmayaraq, o, bugünkü hadisələrə 6 yaşlı oğlan kimi reaksiya verir: onun üçün arvad həmişə anadır, hər dost, ona yaxşılıq və ya pislik istəyən hər kəs həmişə atadır, dünyası isə allah bilir hansı nəhəng imkanlarla dolu oğlan fantaziyasıdır.

Qorxuram ki, sözlərimdən uzun müddət inanmaqdan imtina etdiyim və indi dəhşətli aydınlıqla qarşımda gördüyüm diaqnozu artıq oxumuşsunuz: Dem. praec.

Diaqnoz mənim üçün çox diqqətli anamnez və arvadının qismən psixoanalizi ilə kifayət qədər təsdiqləndi. Onun səhnədən çıxması diaqnoza uyğundur: srağagün Qross bir anlıq ehtiyatsız qalaraq bağ divarından atladı və şübhəsiz ki, tezliklə Münhendə yenidən peyda olacaq, öz taleyinin axşamına doğru.

Bütün bunlara baxmayaraq o mənim dostumdur, çünki dərinlikdə o, çox yaxşı və gözəl adamdır, qeyri-adi zehni var. İndi o, məni sağaltdığı sayıqlaması ilə yaşayır və artıq mənə qəfəsdən qaçmış quş kimi minnətdarlıqla dolu bir məktub yazdı. Öz vəcdində o, heç vaxt görmədiyi reallığın ona verəcəyi intiqamdan xəbərsizdir. O, həyatın mütləq rədd edəcəyi adamlardandır. O, heç vaxt heç kimlə uzun müddət yaşaya bilməyəcək. Arvadı buna yalnız ona görə dözür ki, Qross onun üçün öz nevrozunun bəhrələrini təmsil edir. İndi mən onu da başa düşürəm, amma buna görə onu bağışlaya bilmirəm.

Bu xəbəri hansı hisslərlə qarşılayacağınızı bilmirəm. Mənim üçün bu təcrübə həyatımın ən sərtlərindən biridir, çünki Qrossda öz təbiətimin bir çox cəhətlərini kəşf etdim; o, tez-tez mənə əkiz qardaşım kimi görünürdü — dementia praecox olmasaydı. Bu faciədir. Onu sağaltmaq üçün özümdə hansı gücləri səfərbər etdiyimi təxmin edə bilərsiniz. Amma bunun kədərinə baxmayaraq, bu təcrübəni heç nəyə dəyişməzdim; çünki nəhayət ki, o, misilsiz bir şəxsiyyətin köməyi ilə mənə dementia praecoxun ən dərin qatlarına misilsiz bir baxış bəxş etdi.

Xəstəliyin fiksasiya etdiyi şey sonrakı həyatda yaranan hər hansı kompleks deyil, ən erkən infantil cinsi kompleksdir. Xəstəliyin zahirən sonrakı «baş verməsi» ikinci dərəcəli konfliktdən, onun infantil mövqeyindən irəli gələn bir «enchevétrement»dən başqa bir şey deyil və belə olaraq həll edilə bilər, amma yalnız müəyyən bir nöqtəyə qədər. Histeriyada həm Pompey, həm Roma var, D. pr.-də yalnız Pompey. D. pr.-də reallığın dəyərdən düşməsi, görünür, xəstəliyə qaçışın cinsi kompleksin hələ tamamilə autoerotik olduğu erkən infantil dövrdə baş verməsi ilə bağlıdır; buna görə də davamlı autoerotizm.

Bu arada hələ də danışılmaz dərəcədə çox işim var, çünki bu müddət ərzində yığılmış bütün işləri yetişdirməliyəm.

Rank və Abraham işə başlayırlarmı? Stekelin kitabını yalnız vərəqlədim. Bu barədə çox danışıldı, həm və —. Hələ özümə hökm verməyə icazə vermirəm. Jahrbuch üçün Sizin töhfənizi payıza qədər gözləyə bilərəmmi?

Bleyler, təəssüf ki, başdan ayağa komplekslərlə bəzənmişdir; yalnız bu yaxınlarda o, yenidən ritmin cinsi izahını mübahisə edirdi. Amma onu yaxalamaq mümkün deyil, müqavimət dilində danışır, belə ki, ünsiyyət öz-özünə kəsilir, sonra isə fanatik səmimiyyət və mehribanlıqla kompensasiya edir. Nəhayət, bu, insanın əsəblərinə dəyir, çünki insan ətrafında insanlar istəyir, kompleks maskaları deyil.

Əgər Qross sonradan Sizə müraciət etsə, xahiş edirəm diaqnozumu qeyd etməyin; ona deməyə ürəyim gəlmədi. Arvadı hər şeyi bilir.

Ən səmimi salamlarla,

Ən səmimi hörmətlə, Yunq