Freyd–Yunq məktubları

11 fevral 1910 — Yunq Freydə — Jahrbuch, dəvətlər və etika barədə

Hörmətli professor Freyd,

Küsnaxt-Sürix, 11 fevral 1910

Mən tənbəl yazışan adamam. Lakin bu dəfə (həmişə olduğu kimi) əla bəhanələrim var. Jahrbuch-un hazırlanması inanılmaz dərəcədə çox vaxtımı aldı, çünki mavi karandaşla çox işləməli oldum. Əlyazmaların böyük hissəsi bu gün yola düşür. Təsirli bir iş olacaq.

Ünvanların siyahısı əlavə olunur. Xahiş edirəm bildirin, xaricdən kimisə unutmuşammı. Görəcəksiniz ki, mən işə kifayət qədər geniş miqyasda başlayıram — ümid edirəm ki, sonradan təsdiqinizlə. İşimiz irəliləyir. Elə bu gün Münhendən bir həkimdən eşitdim ki, oradakı tibb tələbələri yeni psixologiyaya kütləvi maraq göstərirlər, bəziləri isə Klinikadakı cənablara istehza edirlər, çünki onlar bu barədə heç nə başa düşmürlər.

Bu arada mən də Berndəki əczaçı Knappdan I.F.-ə qoşulmaq üçün dəvət almışam. Düşünmək üçün vaxt istəmişəm və dəvəti Nürnberq Konqresinə təqdim edəcəyimi vəd etmişəm. Knapp məni mühazirələr üçün də istəyirdi. Bu perspektiv məni dəhşətə gətirir. O qədər dərindən əminəm ki, ən uzun etik mühazirələri özüm oxumalı olacağam ki, etikanı ictimaiyyət qarşısında təbliğ etmək üçün, hətta psixoanalitik baxış bucağından da olsa, bir qədər cəsarət toplaya bilmirəm! Hazırda Dionisiyalı və Apolloniyalı arasındakı hasarın üstündə o qədər təhlükəli oturmuşam ki, görəsən monastırlar kimi bəzi köhnə mədəni axmaqlıqları yenidən tətbiq etməyə dəyməzmi? Yəni, doğrudan da bilmirəm, hansı daha az pisdir. Sizcə, bu Qardaşlığın hər hansı praktik faydası ola bilərmi? Bu, Forelin axmaqlığa və şərə qarşı koalisiyalarından biri deyilmi və biz bizi xəstə edən və həyatın sevinclərini bizə qadağan edən fəzilət ovuntusundan qurtulmaq istəyiriksə, şəri sevməməliyikmi? Əgər bir koalisiya hər hansı etik əhəmiyyət daşıyacaqsa, o, heç vaxt süni olmamalı, irqin dərin həvəsləri ilə qidalanmalıdır. Bir növ Xristian Elmi, İslam, Buddizm kimi. Dini yalnız din əvəz edə bilər. Görəsən I.F.-də yeni bir xilaskar varmı? Yaşamağımız üçün bizə hansı yeni mifi təqdim edir? Yalnız müdriklər saf intellektual iddia ilə etikdarlar, qalanımız mifin əbədi həqiqətinə ehtiyac duyuruq.

Bu assosiasiyalar silsiləsindən görəcəksiniz ki, problem məni sadəcə biganə və soyuq qoymur. Cinsi azadlığın etik problemi həqiqətən də nəhəngdir və bütün nəcib ruhların təri ilə ödəməyə dəyər. Lakin 2000 illik xristianlıq yalnız ona bərabər bir şeylə əvəz edilə bilər. Heç bir arxaik-infantil hərəkətverici qüvvə ilə aşılanmayan, mifik Heçliyi olan etik qardaşlıq təmiz vakuumdur və insanda köçəri quşu dənizin o tayına qovub aparan o qədim heyvani gücün ən kiçik izini belə oyada bilməz; onsuz da heç bir qarşısıalınmaz kütlə hərəkatı meydana gələ bilməz. Mən psixoanaliz üçün etik qardaşlıqla ittifaqdan daha incə və daha geniş bir vəzifə təsəvvür edirəm. Düşünürəm ki, ona vaxt verməliyik ki, bir çox mərkəzdən insanlara nüfuz etsin, ziyalılar arasında simvol və mifə qarşı hissi yenidən canlandırsın, Məsihi tədricən yenidən o olduğu şeyə — üzümün peyğəmbərlik edən tanrısına çevirsin və bu yolla xristianlığın o ekstatik həvəs qüvvələrini tək bir məqsəd üçün mənimsəsin: kultu və müqəddəs mifi bir vaxtlar olduqları hala qaytarmaq — insanın heyvanın etosunu və müqəddəsliyini yenidən qazandığı sərxoş sevinc ziyafətinə. Klassik dinin gözəlliyi və məqsədi bu idi; o din ki, Tanrı bilir hansı müvəqqəti bioloji ehtiyaclardan Səfalət İnstitutuna çevrilmişdir. Lakin dinimizdə nə qədər sonsuz vəcd və azğınlıq yatır, öz həqiqi təyinatına geri aparılmağı gözləyir! Həqiqi və düzgün etik inkişaf xristianlıqdan əl çəkə bilməz, onun içində böyüməlidir, onun sevgi himnini, ölən və yenidən dirilən tanrı üzərindəki əzab və vəcdi, şərabın mistik gücünü, Son Şam yeməyinin heyranedici antropofaqiyasını barına çatdırmalıdır — yalnız bu etik inkişaf dinin həyati qüvvələrinə xidmət edə bilər. Lakin maraqlar sindikatı 10 ildən sonra ölür.

Psixoanaliz məni «fəxr və narazılıq» içində qoyur. Mən onu Forelə, o qıl köynək geyinmiş Çəyirtkə Yəhyasına bağlamaq istəmirəm, əksinə onu hər zaman dinamik və canlı olan hər şeylə əlaqələndirmək istərdim. Bu cür şeyləri yalnız böyüməyə buraxmaq olar. Praktik olaraq: psixoanaliz üçün bu həlledici məsələni Nürnberq Konqresinə təqdim edəcəyəm. Bu gün üçün kifayət qədər abreaksiya etmişəm — ürəyim bununla partlayırdı. Zəhmət olmasa bu tufanlara fikir verməyin.

Çoxlu xoş arzularla, Ən səmimi hörmətlə, Yunq