29 avqust 1911 — Yunq Freydə — Brüssel konqresi və Veymar planları barədə

Hörmətli professor Freyd,

Seestrasse 1003, Küsnaxt-Sürix, 29 avqust 1911

Məktubunuz məni son dərəcə sevindirdi, çünki bilirsiniz ki, atanın layiq bildiyi hər hansı etirafa çox həssasam. Bu, rəqiblərimizin davamlı bədniyyətinin bizə bəxş etdiyi uca etirafdan daha xoşdur. Eyni zamanda, məktubunuz məni həyəcan içində saxladı, çünki bütün «fərasətimə» baxmayaraq, pərdə arxasında bu qədər müəmmalı şəkildə nə baş verdiyini tam anlaya bilmirəm. Arvadımla birlikdə sözlərinizi açmağa çalışdıq və elə təxminlərə gəldik ki, hələlik heç olmasa onları özümdə saxlamağı üstün tuturam. Yalnız ümid edə bilərəm ki, müzakirə qadağanız burada qaldığınız müddətdə qaldırılacaq. Mən də hiss edirəm ki, bu, möcüzələrlə dolu bir vaxtdır və əgər əlamətlər bizi aldatmırsa, tamamilə mümkündür ki, Sizin kəşfləriniz sayəsində biz həqiqətən sensasiyalı bir şeyin astanasındayıq — bunu yalnız qnostik Sofiya anlayışı ilə təsvir edə bilirəm, bu, qədim hikmətin psixoanaliz şəklində yenidən təcəssümünə xüsusilə uyğun İsgəndəriyyə terminidir. Çox danışmağa cəsarət etmirəm, yalnız (çox təvazösüzcasına) Sizə məsləhət verərdim ki, qoyun «Libidonun çevrilmələri və simvolları» Sizin assosiasiyalarınızı və/və ya fantaziyalarınızı azad etsin: əminəm ki, belə etsəniz, qəribə şeylərə rast gələcəksiniz. (Əlbəttə, bir şərtlə ki, məktubunuzdakı müəmmalı işarə bunu artıq anaqram şəklində etməmiş olsun. O məktubla hər şey mümkün görünür.)

Beləliklə — 11-16 avqust arası Brüsseldə idim. Konqres və onun gedişatı o qədər axmaq idi ki, vaxtımın çoxunu dərsdən qaçmaqla keçirdim. Belə desək, yalnız öz məruzəmdə iştirak etdim. Bu, nəhəng bir həyasızlıq idi. Bilirdim ki, bütün o uzunçuluqdan sonra tamaşaçı dovşan kimi töküləcək. Çıxış vaxtı 20 dəqiqə ilə məhdudlaşdırılmışdı. Təxminən bir saat danışdım, psixoanaliz haqqında layiqli məruzəni 20 dəqiqədə etmək mümkün deyil. Əmin idim ki, sədr (van Şoyten, onsuz da psixoanalizə dişi kəskindir) sözümü kəsəcək. Kəsdi də. Ona dedim ki, dərhal dayanmağa hazıram, amma qərarı Konqresə (təqribən 200 nəfər) buraxmaq istərdim. Konqres alqışlarla mənə əlavə vaxt verdi. Eyni şey ikinci dəfə də oldu. Sədr qəzəbdən yerində dura bilmirdi, amma qəzəbini udmağa məcbur oldu. Məruzəm bomba təsiri bağışladı. Sonra «Vous avez déchainé un orage», «oh, c'est un homme odieux» kimi mızıltılar eşidildi. Bir neçə nəfər sükutla etiraz edərək zaldan çıxdı. Bir danimarkalı həkim mənə qarşı qəzəbləndi; ona cavab verməyə tənəzzül etmədim və bu onu daha da qəzəbləndirdi, çünki rəzillər özlərinə oxşar cavab almağı xoşlayır. Amma bir neçə daha parlaq baş və bir neçə yaxşı adam nəyisə hiss etdi və bundan sonra bizim sükutlu əməkdaşlarımız sırasına aid edilə bilər.

Belçikadan sonra arvadımla Bern Oberlandında dağ gəzintisinə çıxdım. Dünəndən Sürixdəyəm.

İndi bir etiraz: Siz 15-də artıq burada olmalı olduğunuz halda, 15-ə qədər getmək istəməməyinizə. Bu mümkündürmü?

Veymar üçün hələlik yalnız dörd məruzə elanım var (Sadger, Abraham, Körber, Yunq). Bleylerdən, Zaksdan və Rankdan xahiş etmişəm, Pfisterə də müraciət edəcəyəm. Sizə qətiyyətlə bel bağlayıram; xahiş edirəm, məruzənizin başlığını mümkün qədər tez bildirəsiniz. Abraham mənə yazdı ki, müraciət edənlər ayaqlarını sürüyürlər (heç olmasa Sürixdə). Bunlar, təbii ki, yalnız tənbəlliyin simptomlarıdır; adamlar gələcəklər. Bu dəfə qadın elementinin Sürixdən gözəçarpan nümayəndələri olacaq: bacı Moltzer, Dr. Hinkl-İstvik (amerikalı cazibədar xanım), Frl. Dr. Şpilreyn (!), sonra mənim yeni kəşfim, Frl. Antonia Volf, din və fəlsəfəyə əla hissi olan görkəmli bir zəka, və nəhayət, arvadım. Eşidirəm ki, Amsterdamdan bir Dr. van Renterghem gəlmək istəyir. Münhendə psixologiya üzrə bir privatdosent, Dr. Fişeri (Lippsin və Vundtun keçmiş tələbəsi) qazanmışıq.

Bəlkə Vyanada bir neçə layiqli mühazirəçi tapa bilərsiniz; hər halda xahiş edirəm, Ferentsini nəyisə təqdim etməyə razı salasınız.

Yaxın gələcəkdə Sizi yenidən burada görməyi çox gözləyirəm. Gələn həftə Patnemi gözləyirəm.

Çoxlu xoş arzularla, Ən səmimi hörmətlə, Yunq